دسته‌ها
تیتر یک جهان

آرزوهایی که ترامپ بر باد داد

مجتبی پارسا| نهم‌سپتامبر، میلاد آقاجوهری به همراه خانواده‌اش سوار خودرو شدند و پس از 6ساعت از اصفهان به ‏فرودگاه بین‌المللی تهران رسیدند. میلاد 22ساله می‌خواست به کالیفرنیا برود تا در مقطع دکتری در دانشگاه استنفورد درس ‏بخواند.‏ میلاد، پس از آن‌که با همه خداحافظی کرد، با چمدان‌هایش وارد ترمینال شد. پاسپورتش را به مسئولان ترکیش ایرلاین ‏تحویل داد و چمدان‌هایش را بر روی نوار متحرک گذاشت. لحظه‌ای بعد، یکی از مقامات ایرلاین، میلاد را کنار کشید و ایمیلی ‏را به او نشان داد که در آن نوشته بود، «قویا توصیه می‌شود» که آقاجوهری سوار هواپیما نشود. ایمیل از سوی مقامات گمرک ‏و حفاظت مرزهای آمریکا بود. میلاد می‌گوید: «در عرض چند ثانیه، من از دانشجوی دانشگاه استنفورد به یک شخص بالقوه ‏خطرناک تبدیل شده بودم.»‏ میلاد یکی از 20 دانشجوی ایرانی بود که از سوار شدن به هواپیما و رفتن به آمریکا برای ادامه تحصیل منع شده بود. همه ‏این دانشجویان ویزاهای معتبر دانشجویی اف-1 داشتند که از سوی وزارت خارجه آمریکا صادر شده بود. اکثر آنها اجازه ‏سوار شدن به هواپیما را در ایران نیافتند، اما برخی هم، زمان عوض کردن هواپیما در دوحه یا استانبول، از سوار شدن‌شان ‏ممانعت شده بود. از آن زمان، این دانشجویان در تلاش‌اند تا بفهمند دلیل این اتفاق در لحظه آخر چه بوده و چه کسی پاسخگوی عوارض و ‏هزینه‌های مالی و روانی لغو سفر آنهاست.‏

رد ناگهانی

قانون ممنوعیت سفر دولت ترامپ، ایرانیان و تابعین 6 کشور دیگر را دربر می‌گیرد و مانع ورود آنها به خاک آمریکا می‌شود؛ اما ‏در این قانون، دانشجویان ایرانی مستثنی شده‌اند. در‌سال تحصیلی 2018-2017، بیش از 12‌هزار ایرانی وارد کالج‌ها و ‏دانشگاه‌های آمریکا شده بودند.‏
این دانشجویان پیش از بستن بار سفر در ماه گذشته، فرآیندهای زمانبر و هزینه‌بر فرم‌های دانشگاهی و فرم‌های ویزا را ‏پشت‌سر گذاشته بودند. آنها پس از منع شدن از ورود به خاک آمریکا، سراغ دفاتر تنظیم‌کننده وقت سفارت رفته‌اند تا دلیل ‏این رد ناگهانی را متوجه شوند. از آن‌جا که آمریکا، سفارتی در ایران ندارد، اکثر آنها به ایروان، پایتخت ارمنستان سفر کردند تا ‏وقت سفارت آمریکا را در آن‌جا بگیرند. برخی از آنها حتی از ایروان تا تهران را با اتوبوس (در سفری 24 ساعته) بازگشتند، ‏چون دیگر پولی برای بازگشتن با هواپیما برایشان باقی نمانده بود.‏ در سفارت، مقامات کنسولی به آنها گفتند که ویزاهای آنها باطل شده است. برخی از دانشجویان گفته‌اند که این مقامات از ‏مورد آنها متعجب شده بودند. اکثر آنها برای ویزای جدید درخواست دادند و همان فرم‌ها را دوباره پر کردند و به همان ‏سوالاتی که چندین ماه پیشتر از آنها پرسیده شده بود، دوباره پاسخ دادند.‏
‏18 دانشجو یکدیگر را به صورت آنلاین پیدا کردند. نخستین چیزی که آنها متوجه شدند، این بود که اگرچه اکثر آنها ویزاهایشان ‏را در ماه ژوئن و جولای گرفته بودند، موارد آنها در سیستم ردیابی آنلاین وزارت خارجه آمریکا در بین 27 تا 31 ماه آگوست ‏‏(یعنی یک تا دو ماه بعد)، حدودا چند روز قبل از نخستین پروازهای دانشجویی، به‌روز شده بود.
در آن زمان، آنها هیچ‌گونه ایمیل ‏یا هشداری دریافت نکرده بودند و وضع ویزاهای آنها در سایت وزارت خارجه به صورت «صادر شده» باقی مانده بود. در ‏ضمن، به نظر می‌رسید اینکه پرونده‌های آنها به یکباره در اوایل سپتامبر، درست قبل از آن‌که در فرودگاه به آنها اعلام شود، ‏باطل شده بود، اتفاقی نبوده است.‏ گرچه وزارت خارجه اعلام کرده که گرفتن ویزا، ورود به خاک آمریکا را تضمین نمی‌کند، متخصصان مهاجرتی می‌گویند، ‏آن‌چه در مورد دانشجویان ایرانی اتفاق افتاده، غیرطبیعی است.‏
پاریس اسکات، یک وکیل در کالیفرنیا می‌گوید: «نمی‌شود که به شما ویزای دانشجویی اف-1 بدهند و بعد به صورت شتابزده، ‏آن را لغو کنند و هیچ دلیل و توضیحی هم به شما ارایه ندهند.»‏ به نظر می‌رسد این اتفاقات، براساس قوانین نانوشته‌ای روی می‌دهد که به دنبال تشدید تنش‌ها میان آمریکا و ایران ایجاد ‏شده است. وکلا و دانشجویان نمی‌دانند که آیا این لغو ناگهانی ویزاها، رفتاری سیاسی و انتقام‌جویانه بوده یا نه. استفن ییل ‏لوئر، استاد حقوق دانشگاه کُرنل می‌گوید: «من فقط می‌توانم حدس بزنم که دلیل این امر، به وضع رو به وخامت روابط ‏ایالات متحده آمریکا و ایران مربوط است، نه به پیشینه دانشجویان یا هر چیز دیگر.»‏

لغو ویزاهای دانشجویی در آخرین لحظات، تأثیر عمیق و شدیدی بر روی روحیه این دانشجویان گذاشته است

در طی یک ماه گذشته، دانشگاه‌ها و سازمان‌های مدافع آنها از دولت آمریکا درخواست ارایه توضیحات کرده‌اند. در جلسه هفته ‏گذشته، مقامات وزارت امور خارجه در دفتر ویزای ایالات متحده در واشینگتن‌دی.سی به نمایندگان انجمن وکلای مهاجرتی ‏آمریکا گفتند که آنها «به هیچ وجه از این وضع آگاه نیستند.»‏ در فقدان هرگونه توضیحی، وکلا معتقدند که این لغو ویزاهای دانشجویی، خیانتی به مقررات مندرج در قانون ممنوعیت سفر ‏است.
لغو ویزاهای دانشجویی در آخرین لحظات، تأثیر عمیق و شدیدی بر روی روحیه این دانشجویان گذاشته است. در ‏مصاحبه گاردین با این هشت دانشجو، آنها در مورد ضررهای مالی، مشکلات شغلی، فقدان خانه، بیماری، استرس و اضطراب در روزهای ‏پس از لغو شدن ویزاهایشان گفته‌اند.‏
نیما عبدالله‌پور که قرار بود در مقطع دکتری در دانشگاه یو.سی دِیویس تحصیل کند، می‌گوید: «ما زندگی خود را ‏سرمایه‌گذاری کردیم.» این دانشجویان برای اثبات تسلط و مهارت‌های زبان انگلیسی خود، در امتحانات گرانقیمتی شرکت و ‏هزینه‌های مالی و زمانی زیادی را صرف کردند. همه آنها به این دلیل چنین خرج‌هایی را متحمل شدند که دانشگاه‌ها به آنها ‏پیشنهادهای پوشش کامل هزینه‌ها را داده بودند.‏
علاوه بر آن، دانشجویان ایرانی برخلاف سایر دانشجوها، ویزای یک‌بار ورود به آمریکا را دریافت می‌کنند؛ به این معنا که آنها ‏باید تا پایان تحصیلات‌شان در آمریکا بمانند و اگر به هر دلیلی از آمریکا خارج شوند، حق ورود دوباره به کشور را نخواهند ‏داشت.‏
آنها علاوه بر هزینه‌های زبان و فرم‌های دانشگاهی، هزینه ویزا، بلیت و اجاره خوابگاه‌ها را تا چند ماه پرداخت کرده بودند.‏
سحر، (نام مستعار) 23 ساله یکی از دانشجویانی است که ویزای او لغو شده. او پس از این اتفاق، به خانه رفت و ساعت‌ها ‏گریه کرد. او حدود یک ماه در خانه ماند و حاضر به دیدن هیچ‌کس نبود و به گفته خودش، دلش نمی‌خواست که دایما به این ‏و آن توضیح بدهد که چه اتفاقی افتاد. ماه گذشته، سحر با خوردن ‏قرص‌های آرام‌بخش، دوره درمانی خود را آغاز کرد.‏
حالا آنها هرکدام در گوشه‌ای از ایران در خانه‌هایشان نشسته‌اند و به آرزوهای از دست رفته‌شان و آینده‌ای که در انتظارش ‏بودند، فکر می‌کنند. ‏
گاردین

از مجتبی پارسا

روزنامه‌نگار

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *