نامه بدون امضای جانسون به اتحادیه اروپا

روز شنبه، قانون‌گذاران مجلس عوام بریتانیا با رأی‌گیری در مورد یک اصلاحیه، تأخیر برگزیت را ‏تصویب کردند. جلسه‌ای تاریخی که حدود پنج ساعت طول کشید و قرار بود توافق دولت ‏بریتانیا با اتحادیه اروپا را که پنجشنبه هفته گذشته به آن دست پیدا کرده بودند، به رأی بگذارند، اما ‏اصلاحیه‌ای به رأی گذاشته شد که طبق آن، حتی اگر توافق، تصویب شود، دولت موظف است از اتحادیه ‏اروپا درخواست کند که برگزیت را به تأخیر بیندازد. این اصلاحیه با ۳۲۲ رأی موافق در مقابل ۳۰۶ رأی ‏مخالف تصویب شد.‏

حامیان برگزیت حتی از این موضوع نگران بودند که مبادا پارلمان، توافق جانسون با اتحادیه اروپا را ‏تصویب کند و نخست‌وزیر را از هرگونه تعهدی برای به تعویق انداختن برگزیت، معاف کند.‏‎ ‎در همین ‏میان، ناگهان اولیور لتوین، نماینده سابق حزب محافظه‌کار، کسی که مدتی پیش بوریس جانسون او را از ‏حزب محافظه‌کار بیرون انداخته بود، طرح اصلاحیه را پیشنهاد کرد و با تصویب آن، جانسون مجبور به ‏فرستادن نامه درخواست به اتحادیه اروپا برای به تأخیر انداختن برگزیت شد.‏
با تصویب این لایحه، نمایندگان می‌توانند بررسی دقیق‌تری بر طرح بوریس جانسون انجام دهند.‏‎ ‎در جریان رأی‌گیری روز شنبه، علاوه بر بیشتر نمایندگان حزب کارگر، تمامی اعضای احزاب لیبرال ‏دموکرات، ملی اسکاتلند، پلاید کامری (ولز)، سبز و ۱۷ تن از نمایندگان مستقل رأی موافق دادند. ‏همچنین همه اعضای حزب «اتحادطلب دموکراتیک» ایرلند شمالی که از متحدان حزب محافظه‌کارند نیز به این اصلاحیه رأی موافق دادند.‏

جانسون در نامه اول ‏‏(نامه بدون امضا) خطاب به دونالد تاسک، رئیس شورای اتحادیه اروپا از این اتحادیه درخواست کرده ‏بود که خروج بریتانیا را به تعویق بیندازند؛ اما در نامه دوم که آن را امضا کرده و به نامه اول پیوست ‏کرده بود، نوشت که «هرگونه تاخیری در روند برگزیت، اشتباه است»

از دیگر سو 6تن از اعضای حزب کارگر نیز در کنار هفده نماینده مستقل، طرف دولت را گرفتند.‏‎ ‎با این ‏حال، جانسون پس از رأی‌گیری باز هم تأکید کرد که بریتانیا باید 31 اکتبر از اتحادیه اروپا خارج ‏شود و حاضر نیست از اتحادیه اروپا درخواست تمدید زمان خروج را بکند.‏‎ ‎از سوی دیگر اما از آنجایی که ‏این لایحه به تصویب مجلس رسیده بود، او موظف بود تا پایان شب، درخواست تأخیر در برگزیت را به ‏اتحادیه اروپا ارایه دهد. چیزی که جانسون پیشتر گفته بود حاضر است «بمیرد اما این کار را ‏نکند»‏.
در نهایت بوریس جانسون، نخست‌وزیر بریتانیا نیمه‌شب شنبه نامه تعویق برگزیت را به اتحادیه اروپا ‏فرستاد؛ اما آن را امضا نکرد و نامه دیگری را با امضای خود به آن پیوست کرد. ‏‎ جانسون در نامه اول ‏‏(نامه بدون امضا) خطاب به دونالد تاسک، رئیس شورای اتحادیه اروپا از این اتحادیه درخواست کرده ‏بود که خروج بریتانیا را به تعویق بیندازند؛ اما در نامه دوم که آن را امضا کرده و به نامه اول پیوست ‏کرده بود، نوشت که «هرگونه تاخیری در روند برگزیت، اشتباه است».‏‎ ‎او در این نامه همچنین از رهبران ‏اتحادیه اروپا درخواست کرده تا از پارلمان بریتانیا بخواهند به توافقی که دولت بریتانیا با اتحادیه اروپا ‏کرده، به سرعت رأی بدهند. جانسون همچنین در نامه دوم خطاب به دونالد تاسک نوشته بود که به تعویق ‏افتادن برگزیت می‌تواند به منافع بریتانیا و شرکای ما در اتحادیه اروپا و همچنین روابط میان ما آسیب بزند.
از‌سال 2016 که مردم بریتانیا به خروج از اتحادیه اروپا رأی دادند، این کشور درگیر منازعات و ‏کشمکش‌های سیاسی بر سر چگونگی خروج از این اتحادیه بوده است. با تصویب تأخیر روند برگزیت، حالا ‏مسیر حرکت جانسون به سمت برگزیت با توافق، گل‌آلود و مبهم شده است. این بدان معناست که ‏اگر اتحادیه اروپا هم درخواست به تعویق افتادن برگزیت را بپذیرد، جانسون باید به فکر تعیین زمان ‏دیگری برای برگزیت باشد. کاری که او قول داده هیچ‌گاه انجام نخواهد داد.‏
بوریس جانسون پس از رأی‌گیری نمایندگان مجلس اعلام کرد: «من هیچ‌گاه بر سر به تعویق افتادن ‏برگزیت با اتحادیه اروپا مذاکره نخواهم کرد؛ قانون هم مرا مجبور به انجام چنین کاری نمی‌کند.»‏‎ ‎او ‏همچنین گفت: «امیدوارم مجلس هم این را بداند که نتیجه رأی‌گیری، نه من را ناراحت کرده و نه ‏دلهره‌ای در دلم انداخته است. من به دوستان و همکارانم در اتحادیه اروپا دقیقا همان چیزی را می‌گویم ‏که در 88 روز گذشته به همه گفته‌ام: این‌که تعویق برگزیت برای این کشور بد است، برای اتحادیه اروپا بد ‏است و برای دموکراسی بد است.»‏
با پایان رأی‌گیری، تعداد زیادی از افراد مخالف برگزیت، از دیدن نتایج شروع به تشویق و خوشحالی ‏کردند. روزنامه نیویورک‌تایمز در گزارشی نوشته است که حتی حامیان بوریس جانسون نیز به او و ‏حامیان سرسخت طرح برگزیت اعتماد کامل ندارند و نگرانند که مبادا حمایت از طرح برگزیت جانسون ‏باعث شود که بریتانیا بدون توافق از اتحادیه اروپا خارج شود و مسئولیت عواقب آن، با آنها باشد. نتیجه ‏رأی‌گیری اخیر این بود که روز شنبه، روزی نبود که قانون‌گذاران به‌طور کامل برگزیت را تأیید یا رد ‏کنند.‏
با رأی‌گیری روز شنبه، حالا قانون‌گذاران نه‌تنها به معامله جانسون رأی قطعی می‌دهند، بلکه ‏می‌توانند با بحث، اصلاح و رأی‌گیری، این معامله را به قانون تبدیل کنند. حزب اتحادطلب دموکراتیک ‏ایرلند شمالی که بشدت مخالف جانسون است، پیشتر هشدار داده بود که به طرح اصلاحیه ‏لتوین رأی خواهد داد. «سامی ویلسون»، یکی از اعضای این حزب به نیویورک‌تایمز گفته است: «اگر ‏حزب ما نتواند باعث تغییر در معامله برگزیت شود، ما در عمل به وظایف‌مان شکست خورده‌ایم.»‏
بوریس جانسون، پیش از آغاز رأی‌گیری در مجلس، سخنرانی پرشوری کرد که از نگاه بسیاری از ‏تحلیلگران، بزرگترین و مهمترین سخنرانی او بود. او گفت که توافق او بهترین توافق ممکن ‏برای خروج از اتحادیه اروپاست و بریتانیا نباید حتی یک روز دیگر را برای کش دادن این موضوع تلف ‏کند. او در میان فریادهای مخالفانش با شور و حرارت صحبت کرد: «حالا زمان آن رسیده که مجلس ‏بزرگ عوام در کنار هم قرار بگیرند.» جانسون اضافه کرد که هرگونه تاخیری در روند برگزیت، بی‌معنا، ‏پرهزینه و از بین‌برنده اعتماد عمومی خواهد بود.‏‎ ‎حالا دوباره مهمترین سوال این است که آیا بوریس ‏جانسون موفق می‌شود برگزیت را به آن شکلی که می‌خواهد به سرانجام برساند یا به سرانجام ترزا می‌‏دچار خواهد شد؟

ممکن است به این مطالب نیز علاقه‌مند باشید

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

از اینکه دیدگاه خود رو با ما در میان گذاشتید، خرسندیم.