این کودکان را هیچ‌کس نمی‌خواهد

مقامات دولت بریتانیا قصد دارند تنها ٣ کودک را از میان ٦٠ کودک جنگ‌زده داعشی به خانه بازگردانند

خانه‌ها و کمپ‌هایی که ٦٠ کودک داعشی بریتانیایی در آنجا زندگی می‌کنند، همچنان در شمال‌شرق سوریه پابرجاست. منابع مطلع فاش کرده‌اند که هنوز هم خطرهایی جان آنها را تهدید می‌کند.
به این جهت، قرار است سه یتیم بریتانیایی به انگلیس بازگردانده شوند و اقوام و بستگان دور آنها هم به وزارت خارجه اطلاع داده‌اند که می‌خواهند از آنها نگهداری کنند.

به گزارش گاردین، این اقدام به دنبال آن روی می‌دهد که با نزدیک‌شدن زمستان سخت و سرد، فشارها بر وزرای دولت بریتانیا برای بازگرداندن کودکان انگلیسی که در جنگ با داعش اسیر شده‌اند یا در کمپ‌های مهاجران گیر افتاده‌اند، به بریتانیا افزایش یافته است.
از میان ٦٠ کودک بریتانیایی در منطقه جنگ‌زده شمال‌شرق سوریه، تعداد اندکی یتیم هستند و هیچ سرپرستی ندارند اما اکثر آنها به همراه مادران‌شان در اردوگاه‌ها حضور دارند. سیاست دولت این است که کودکان در سوریه نباید از مادران‌شان جدا شوند؛ چراکه این اتفاق به‌طور بالقوه، روند بازگشت آنها به جامعه و شرایط عادی را پیچیده می‌کند.
«اورلایس مینوگ»، وکیل مشاور موسسه «نجات کودکان» که درحال حاضر در دو مرکز در شمال‌شرق سوریه فعالیت می‌کند، گفته است که مباحثاتی با سایر سازمان‌ها و ارگان‌ها صورت گرفته و بسته‌های مراقبتی به همراه سایر اقدامات، مانند برنامه دیرادیکالیزیشن (برنامه‌ای روانشناختی برای دورکردن ذهن کودکان از فضای خشونت و عقاید افراطی) در دست اجراست.
«مینوگ» به گاردین گفته است:  «پس از صحبت با فعالان مختلف، به این نتیجه رسیده‌ایم که منابع، حمایت و ظرفیت این را داریم که سه‌نفر از این کودکان را به خانه (انگلیس) بازگردانیم. در بسیاری از موارد، خانواده‌ها و اقوام دوری هم وجود دارند که حاضر به پذیرش و نگهداری از این کودکان هستند. درحال حاضر، افراد زیادی با وزارت خارجه در ارتباط هستند.»
خانم «مینوگ» اضافه می‌کند: «می‌توان با اطمینان گفت که این اولین‌باری نیست که بریتانیا به این شیوه چنین کودکانی را می‌پذیرد- کودکانی با تجربه‌های آسیب روانی که باید با خانواده‌هایشان در ارتباط باشند. این سیستم درحال حاضر وجود دارد.»
به هرحال، افرادی که درگیر این ماجرا هستند، اقرار می‌کنند از اقدامات بعدی دولت بریتانیا اطلاعی ندارند و وزارت کشور بریتانیا نیز با بازگشت خانواده‌های داعش به بریتانیا به‌شدت مخالف است. بسیاری حتی عقیده دارند که وزرای دولت پس از گزارش روزنامه «آبزرور» مجبور شدند که بازگشت این سه یتیم را بپذیرند. «آبزرور» در گزارشی این موضوع را آشکار کرد که «پریتی پتل»، وزیرکشور بریتانیا برای جلوگیری از فرآیند نجات و بازگشت کودکان یتیم بریتانیایی به کشورشان، مداخله کرده و مانع این فرآیند شده است.
بسیاری از مؤسسه‌های خیریه امیدوارند که بازگرداندن کودکان یتیم به خانه، که «دومینیک راب»، وزیر امورخارجه بر آن تأکید می‌کند، بازی سیاسی نباشد. آنها همچنین اشاره می‌کنند؛ اینکه فرآیند بازگرداندن کودکان یتیم در هفته گذشته با این سرعت متوقف شد، حاکی از آن است که به همان سرعت و دقت هم می‌تواند انجام شود.
خانم «مینوگ» می‌گوید: «هنوز هیچ نشانه‌ای مبنی بر اینکه چه اتفاقی قرار است رخ دهد، وجود ندارد. با این حال ما معتقدیم و باور داریم که دولت، هرکاری که از دستش بربیاید را برای بازگرداندن کودکان یتیم و بی‌سرپرست انجام خواهد داد و شرایط سایر کودکان را بررسی موردی خواهد کرد.» وزارت کشور اعلام کرده، گرچه مقامات خیلی مایل نیست به بریتانیایی‌هایی که تحت حکومت داعش زندگی کرده‌اند، کمک کند تا به خانه بازگردند، اما هریک از موارد را به‌طور جداگانه بررسی خواهد کرد تا نحوه بازگشت آنها را درنظر بگیرد.
مینونگ گفته است: «آنچه ما اکنون به دیدن آن نیاز داریم این است که دولت برای بازگرداندن این کودکان، چه میزان منابع را کنار گذاشته است و تا چه اندازه این امر را جدی می‌بیند. وگرنه ما اکنون می‌دانیم که بازگشت مجدد کودکان داعش به انگلیس، امری شدنی است.»
اینکه چرا مقامات بریتانیایی حاضر به پذیرش این ٦٠ کودک نیستند، باعث تعجب برخی از رسانه‌ها هم شده است. آبزرور در گزارشی تحلیلی نوشته است: «پریتی پتل، وزیر کشور بریتانیا از چه چیزی هراسان است؟ از بازگشت کودکان یتیمِ بی‌گناه داعشی یا اینکه راستگرایان، او را متهم به «نرم‌بودن» در مقابل تروریسم کنند؟ چرا خانم پتل می‌گوید که بازگشت این کودکان باعث ایجاد «نگرانی‌های امنیتی» برای کشور است؟»
این کودکان باید به خانه بازگردند. کافی است تا فقط وضع زندگی آنها را در کمپ‌ها و زندان‌های دست‌ساز با شرایط بسیار اسفبار در شمال‌شرق سوریه تصور کنیم، حتی اگر بازگشتن آنها به کشور نگرانی‌های امنیتی در مورد عقاید افراطی‌شان ایجاد کند، ماندن آنها در آن شرایط، افراط‌گری آنها را بیشتر می‌کند. بیایید روراست باشیم؛ ما در مورد جهادی‌هایی حرف نمی‌زنیم که کمربند انتحاری به خود می‌بندند و زندگی مردم را به خطر می‌اندازند، ما در مورد کودکان بی‌گناهی حرف می‌زنیم که پدر و مادران‌شان آنها را با خود به سوریه برده‌اند و بعد از آن، با مرگ پدر و مادران‌شان درسوریه تنها مانده‌اند. کودکانی که شهروندان بریتانیایی به حساب می‌آیند و دولت در قبال آنها، امنیت و آینده آنها مسئول است.

ممکن است به این مطالب نیز علاقه‌مند باشید

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

از اینکه دیدگاه خود رو با ما در میان گذاشتید، خرسندیم.