پهلوان هلالی

دیدار با داوطلب فعال جمعیت هلال‌احمر و قهرمان کشتی آزاد پیشکسوتان جهان

عطیه کریمی| بیست‌وپنج‌سال است که در جمعیت هلال‌احمر همه او را به‌عنوان داوطلب فعال می‌شناسند که با فعالیت‌های ‏خیرخواهانه خود منشأ خدمات بسیاری برای افراد نیازمند و آسیب‌دیده شده است. اما پیش از آنکه به جمع خیرین و داوطلبان ‏بپیوندد، همه او را به‌عنوان قهرمان کشتی می‌شناسند که نزدیک به چهل‌سال فعالیت در این رشته ورزشی توانسته است قهرمانی‏های متعددی‎ ‎را در داخل و خارج از کشور به دست آورد. از‌سال ١٣٦٠ که ورزش کشتی را دنبال می‌کند، پهلوانانی چون پوریای ‏ولی و جهان پهلوان تختی را الگوی خود قرار داده و با پیروی از خصلت نیکوکاری آنها که منشأ خیرخواهی بوده‌اند، زندگی ‏خود را وقف کمک به دیگران کرده است. خودش می‌گوید از ورزش و اعتباری که از طریق آن در میان مردم به دست آورده است، ‏برای انجام کارهای خیر بهره می‌برد و خوشحال است که خداوند این موقعیت را برایش به وجود آورده است تا بتواند به واسطه ‏کارهایی که می‌کند برای خودش نام نیکی به جای بگذارد. فرزاد هلالی، کشتی‌گیر و داوطلب پیشکسوتی است که سال‌های بسیاری ‏از عمر خود را صرف ورزش و کمک به دیگران کرده است. بیش از ٢٠ مدال قهرمانی در مسابقات رده‌های جوانان، بزرگسالان و ‏پهلوانی دارد و در مسابقات بین‌المللی نیز موفق به کسب مدال‌های طلا و نقره شده است. جدا از ورزشکاری، آموزش و پرورشی ‏هم است و سال‌ها به‌عنوان مربی ورزش در مدارس مناطق محروم فعالیت داشته است. او پیشکسوت ورزش ‏کشتی است و با لباس هلال‌احمر در شهر و استان خود فعالیت می‌کند. خواندن گفت‌وگوی صمیمی با این ورزشکار امدادگر خالی از ‏لطف نیست.‏

رسالت هلال‌احمر از کمک به آسیب‌دیدگان تا انجام کارهای خیر
درکنار ورزشکاری به کارهای انسان‌دوستانه نیز بسیار علاقه دارد. سال‌هایی که در حوزه ورزش فعالیت می‌کرد به سمت کارهای ‏داوطلبانه نیز جذب شد و از‌سال ٧٣ رسما کار خود را در جمعیت هلال‌احمر آغاز و برای دو دوره به شورای اجرایی ‏هلال‌احمر شهرستان سنندج راه پیدا کرد. «خارج از فعالیت‌های هلال‌احمر در مجمع خیرین استان بازرس بودم و ‏همچنین در کانون‌های خیریه مربوط به کودکان بی‌سرپرست و بیماران روانی نیز در هیأت‌مدیره فعالیت دارم، اما به این ‏دلیل که جمعیت هلال‌احمر رسالت خود را کمک به افراد آسیب دیده و کارهای خیر می‌داند، به فعالیت در این نهاد علاقه‌مند ‏شدم.» ‏ روحیه ورزشکاری و پهلوانی از او یک انسان خیّر و نیکوکار ساخته است که بیش از هر چیز دغدغه کمک به دیگران دارد و هرکجا ‏و هر زمان که نیاز باشد داوطلبانه برای جمع‌آوری کمک پیش‌قدم می‌شود. متولد سنندج است و بیش از نیمی از عمر پنجاه ساله ‏خود را در راه کارهای بشردوستی صرف کرده است. هلالی از فعالیت‌هایش تعریف می‌کند: «بیشتر در بخش داوطلبان ‏هلال‌احمر فعالیت دارم، در طول ‌سال مراسم و مناسبت‌های مختلفی مانند اعیاد، بازگشایی مدارس و رمضان برگزار می‌شود و داوطلبان ‏برنامه‌هایی برای جمع‌آوری کمک‌ها برای افراد مستمند دارند. همچنین در حوادثی مانند زلزله و سیل که در استان‌های ‏دیگر اتفاق می‌افتد در سنندج به صورت داوطلبانه کمک‌هایی را جمع‌آوری می‌کنیم. پس از زلزله کرمانشاه نیز ما به همراه داوطلبان استان ‏برای کمک به مناطق سرپل ذهاب رفتیم و یک هفته در آن مناطق حضور داشتیم تا کمک‌هایی که در سطح شهر سنندج جمع‌‏آوری کرده بودیم در میان مردمی که نیاز داشتند توزیع کنیم. همچنین اگر نیاز به کمک فیزیکی برای آواربرداری بود به ‏نیروهای امدادی کمک می‌کردیم. در هفته‌های گذشته نیز جمعیت هلال‌احمر سنندج، مراسم گلریزانی برای جمع‌آوری کمک برای کردهای سوریه برگزار کرد که توانستیم کمک‌هایی را برای آنها جمع کنیم.»‏
احترامی که در میان مردم به دست آورده‌ام، برایم ارزشمند است
او که منشأ کارهای خیرخواهانه و انسان‌دوستانه بسیار است، توانسته خدمات بسیاری را برای کودکان بی‌سرپرست و بیماران روانی ‏انجام دهد. همین اقداماتش باعث شد در سال‌های گذشته به‌عنوان خیّر برتر استان از سوی جمعیت هلال‌احمر انتخاب شود و ‏مورد تقدیر قرار گیرد.  همچنین هر از گاهی به مناطق روستایی و محروم استان نیز سرکشی می‌کند تا به نیازمندان رسیدگی ‏کند.‏
از‌سال ٦٠ ورزش کشتی را شروع کرده است و مدتی را نیز به مربیگری پرداخته است. در این رشته توانسته است در سطح داخلی ‏و جهانی قهرمانی‌هایی را به دست آورد. ورزشکاران معمولا احترام خاصی در میان مردم دارند و از این امکان برای کمک به ‏نیازمندان استفاده می‌کنند. هلالی نیز به خوبی از این فرصت بهره گرفته و قدم‌های مثبتی در زمینه‌های مختلف برداشته است. ‏‏«در مسابقات بین‌المللی جام ٢٢ بهمن مقام نخست را کسب کردم، همچنین در مسابقات بلغارستان مدال نقره گرفتم. در مسابقات ‏ترکیه نیز توانستم مقام چهارم را کسب کنم. آخرین قهرمانی نیز مربوط به یک ماه پیش است که در مسابقات کشتی‌گیران ‏پیشکسوت جهان توانستم مقام نخست را کسب کنم. اما فارغ از این عنوان‌هایی که کسب کردم، چیزی که برایم اهمیت دارد احترامی ‏است که در میان مردم پیدا کرده‌ام. معمولا برای ورزشکاران ارزش خاصی قایل هستند و من هم توانسته‌ام از همین وجهه برای ‏کمک به مردم نیازمند استفاده کنم.»‏
این داوطلب هلال‌احمر در هر پست و جایگاهی که بوده توانسته منشأ خدمات بسیاری باشد و کارهای ماندگاری را انجام دهد. او ‏رئیس هیأت ورزشی جانبازان و معلولان و همچنین رئیس هیأت بیماری‌های خاص و پیوند اعضا و ورزش‌های زورخانه‌ای نیز بوده ‏است. خود‌ش در این باره می‌گوید: «در زمان ریاست در این مکان‌ها توانستیم منشأ خدماتی باشیم. برای جانبازان و ‏معلولان توانستیم یک سالن چند منظوره شامل استخر و سالن فوتسال را تأسیس کنیم. در بحث بیماری‌های خاص نیز تلاش ‏کردیم تا بیماری‌های افراد پیشرفت نکند و بتوانند در مسابقات حضور پیدا کنند که خداراشکر در روحیه آنها تأثیر بسیار مثبتی ‏داشت.»‏
ورزشکاری و داوطلبی مکمل هم هستند
وقتی می‌پرسیم کارهای داوطلبانه چه تاثیری در روحیه و زندگی او داشته است، اینگونه توضیح می‌دهد: «ورزشکار واقعی، ‏ورزش را تنها وسیله‌ای برای پیشرفت فیزیکی خود نمی‌بیند، بلکه در کنار آن باید بتواند از نظر روحی نیز خود را ارتقا دهد. من ‏ورزش را وسیله قرار دادم تا بتوانم از احترامی که در میان مردم دارم، برای کمک به افراد آسیب‌پذیر استفاده کنم. همچنین در ‏هلال‌احمر انتخاباتی برای شورای اجرایی برگزار می‌شود که برای دو دوره در آن انتخاب شده‌ام. در آن شورا به دلیل توان اجرایی ‏که داریم، توانسته‌ایم کمک‌های ویژه‌ای را به اقشار مختلف و ورزشکاران داشته باشیم. هلال‌احمر امکاناتی را در زمینه توانبخشی و ‏ساخت پروتز‌های دست و پا دارد، ما در این شورا افراد نیازمند را شناسایی کرده و از امکانات هلال‌احمر برای کمک به آنها ‏استفاده می‌کنیم. وقتی با افرادی که نیازمند هستند، برخورد می‌کنم، به آنها می‌گویم که ما به شما نیازمند هستیم. زمانی که کاری ‏را برای آنها انجام می‌دهیم و لبخند رضایت را روی صورت‌شان می‌بینیم، از لحاظ روحی تقویت می‌شویم. خوشحالم که خداوند کمک ‏کرده است تا بتوانیم  قدم‌های خوبی برای همنوعان‌مان برداریم.»‏
هلالی معتقد است ورزشکاری و پهلوانی دو عامل اصلی و تاثیرگذار در کارهای داوطلبانه و خیرخواهانه او بوده است. او در این راه ‏بزرگانی چون جهان پهلوان تختی و پوریای ولی را الگوی خود قرار داده است که هر دو منشأ خیر بوده‌اند و جامعه نیز آنها را به ‏عنوان قهرمانان محبوب خود می‌شناسد.‏ این کشتی‌گیر و داوطلب پیشکسوت در زمینه‌های مختلفی فعال‌بوده و تلاش کرده از هر فرصتی در جهت کار خیر استفاده‌کند. او برای سه دوره عضو شورای شهر سنندج بوده است و با آنکه تحصیلاتش دکترای مدیریت است، به عنوان دبیر ورزش در ‏آموزش‌وپرورش کار کرده است و در نزدیکی بازنشستگی به سر می‌برد. هلالی در نقش معلمی و مربیگری توانسته مشوق دانش‌آموزان و ‏ورزشکاران دیگر برای پیوستن به هلال‌احمر باشد و در این کار موفق بوده است.‏
در کنار ورزش درس زندگی را آموزش می‌دادم
جایگاهی که به وسیله ورزش در میان مردم پیدا کرده‌ام، با هیچ پولی به دست نمی‌آید و این هدیه خداوند است که با چیزی قابل ‏قیاس نیست. هلالی با گفتن این جملات ادامه می‌دهد: «زمان زندگی انسان گذراست، انسان وقتی به گذشته خود نگاه‌می‌‏کند، باید باقیات و صالحاتی از خود به جای گذاشته باشد و هیچ چیز مهم‌تر از عاقبت به خیری نیست.»‏ هلالی تعریف می‌کند زمانی که به‌عنوان دبیر ورزش در مدارس کار می‌کرده است، از علاقه‌ای که دانش‌آموزان معمولا به مربیان ‏ورزش دارند، برای تربیت دانش‌آموزان و دادن درس زندگی به آنها بهره گرفته است. «کارهای گروهی و ورزشی به بچه‌ها درس‌‏های مهمی را می‌دهد. من بیشتر در مناطق محروم کار کرده‌ام و خانواده‌ها و دانش‌آموزان نیازمند بسیاری را دیده‌ام که احتیاج به ‏کمک داشتند. برخی از بچه‌ها پدر و مادرشان از هم طلاق گرفته‌بودند و مشکلات زیادی داشتند، برای اینکه آنها به کارهای خلاف ‏کشیده نشوند، به خانه‌هایشان می‌رفتم و آنها را راهنمایی‌‌می‌کردم. چون به عنوان معلم این امکان را داشتم تا پرونده دانش‌آموزان را ‏مطالعه کنم، می‌توانستم از زندگی آنها مطلع شوم و به مشکلات‌شان از نظر روحی و تحصیلی رسیدگی‌کنم. یادم می‌‏آید دانش‌آموزی بود که هنگام ورزش حال خوبی نداشت و خودش می‌گفت صبحانه نخورده است. وقتی از او پرس‌وجو ‏کردم، متوجه شدم اصلا خانواده‌ای ندارد که به او رسیدگی کند.» ‏ وقتی از او می‌خواهیم تا از خاطراتش در کرمانشاه و وضع زلزله‌زدگان بگوید، به روزهایی اشاره می‌کند که برای کمک‌رسانی به یکی از روستاهای آسیب‌دیده رفته بودند. «زمانی که در کرمانشاه حضور پیدا کردیم، حرکت خودجوشی از سراسر ‏کشور برای کمک راه افتاده بود. به روستایی رفتیم که ٩٠‌درصد آن تخریب شده بود. وقتی کمک‌ها را برای آنها بردیم، انتظار ‏داشتیم مردم بیایند و فورا کمک‌ها را از ما بگیرند، اما برخلاف توقع ما گفتند که به اندازه کافی لوازم اولیه دارند و درخواست کردند اقلام را به روستای دیگر که بیشتر به آن نیاز داشتند، ببریم. این کار آنها برایم بسیار جالب بود که در عین نیازمندی باز هم ‏به فکر همنوعان خود بودند.»‏
اگر فردی می‌خواهد کارهایی را در جهت کمک به دیگران انجام‌دهد، باید در زمینه‌های مختلف با دیگران در تعامل باشد و قدمی ‏ بردارد. هلالی در پایان صحبت‌های خود تاکید می‌کند: «تنها با شعاردادن و انتقادکردن کار پیش نمی‌رود، در مسیر کمک‌کردن ‏مشکلاتی نیز وجود دارد، خیلی وقت‌ها پیش آمده است که برای جمع‌آوری کمک به سمت افرادی رفته‌ایم، اما با برخورد نامناسب ‏آنها مواجه شده‌ایم. در این مسیر نباید ناامید شد و هر کس با هر توانی که دارد، باید به صحنه بیاید و گوشه‌ای از کار را ‏بگیرد.»‏

ممکن است به این مطالب نیز علاقه‌مند باشید

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

از اینکه دیدگاه خود رو با ما در میان گذاشتید، خرسندیم.