دسته‌ها
ورزش

دور از خانواده سختی کشیدم تا مربی شوم

بدون یک نام بهداد سلیمی در تاریخ وزنه‌برداری ثبت شده؛ وزنه‌برداری که تا قبل از به وجود آمدن مصدومیت شدید از ناحیه زانو در ایران و جهان رقیب نداشت، آن آسیب‌دیدگی کذایی باعث شد تا جایگاه خود را از دست بدهد و درنهایت مجبور به خداحافظی زودهنگام از دنیای ورزش شود. بهداد اما بعد از کناررفتن از تخته وزنه‌برداری بازهم صحنه ورزش را ترک نکرد و خیلی زود به فکر مربیگری افتاد. او با کمک کمیته ملی المپیک در ماه‌های اخیر در دوره مربیگری پیشرفته IOC شرکت کرد و در روزهای اخیر هم در اولین تجربه سرمربیگری‌اش تیم بازار بزرگ ایران را در لیگ برتر وزنه‌برداری هدایت کرد تا رسما وارد جرگه مربیان شود. بهداد که چند روز قبل تولد ٣٠سالگی خود را جشن گرفت، در گفت‌وگو با «شهروند» از تجربه جدید خود در حوزه مربیگری می‌گوید.

سه‌ماه به مجارستان رفتی و با دریافت مدرک مربیگری معتبر برگشتی.
بله، این دوره مربیگری سه‌ماهه در مجارستان زیرنظر IOC برگزار شد و درنهایت بعد از آزمونی که از ما گرفته شد، توانستم معتبرترین مدرک مربیگری در وزنه‌برداری جهان را دریافت کنم. در مجموع اتفاقات خوبی رخ داد، چون مقر فدراسیون جهانی وزنه‌برداری هم در مجارستان است و پنج‌ جلسه کلاس هم در فدراسیون جهانی داشتیم. جدا از مسائل فنی درباره آنتی‌دوپینگ، نحوه برگزاری مسابقات و گزینشی جدید المپیک هم توضیحات زیادی داده شد.
خیلی زود هم وارد عرصه مربیگری شدی و در لیگ برتر وزنه‌برداری به‌عنوان سرمربی حضور داشتی.
من قبلا هم با تیم بیمه رازی به‌عنوان وزنه‌بردار قرارداد داشتم و حالا همان تیم که با نام بازار بزرگ ایران در لیگ برتر حضور پیدا کرده، به‌عنوان سرمربی به من اعتماد کرده است. البته جدا از بحث مربیگری من در کمیته ملی المپیک هم به‌عنوان مشاور امور المپین‌ها حضور دارم و در عرصه مدیریتی هم می‌خواهم کارم را پیگیری کنم. آنجا کنار آقای صالحی‌امیری چیزهای زیادی یاد می‌گیرم. در مجموع معتقدم همه چیز باید پله‌پله باشد، چون هرکاری راه و روش خودش را دارد. نمی‌شود یک‌شبه راه صدساله را رفت.
فکر می‌کنم در این سه‌ماه دوری از خانواده‌ات هم برایت سخت بود؟
دقیقا همین‌طور است. در این سه‌ماه سختی‌های زیادی را تحمل کردم تا کاملا راه و رسم مربیگری را یاد بگیرم. دوری از خانواده که بدترین اتفاق بود، اما جدا از آن، من قبلا از این تجربه را نداشتم که سر کلاسی باشم که به زبان انگلیسی در آن تدریس می‌شود. انگلیسی‌ام کاملا در این چندماه راه افتاد. اوایل کمی سخت بود، اما بعد از دو هفته راه افتادم و دیگر مشکلی از این نظر نداشتم.
در ایران به غیر از خودت کسی چنین مدرکی را در مربیگری دریافت کرده؟
در وزنه‌برداری که بعید می‌دانم فرد دیگری چنین مدرکی داشته باشد، ‌اما در شمشیربازی می‌دانم پیمان فخری این دوره را گذرانده و در بسکتبال هم اگر اشتباه نکنم، یک‌نفر این مدرک را دارد. جدا از بحث مدرک، من در این چندماه توانستم ارتباطات خوبی در فدراسیون جهانی وزنه‌برداری بگیرم.
با توجه به اختلاف‌نظری که با فدراسیون وزنه‌برداری داری، امکان دارد در تیم‌های ملی وزنه‌برداری هم به‌عنوان مربی مشغول به کار شوی؟
ورودکردن به بحث اختلاف‌نظر در شرایط فعلی صلاح نیست. من تجارب خوبی در زمینه مربیگری به دست آوردم و از قبل هم سال‌ها تجربه در وزنه‌برداری داشتم. قرار نیست حتما بتوانم درعرصه ملی مربیگری کنم. به نظرم باشگاه‌های زیادی در شهرستان‌ها هستند که می‌توانند قهرمان پرورش دهند. در همین استان مازندران که زادگاه خودم است، همین حالا هم وزنه‌برداران جوانی هستند که از من برنامه می‌گیرند.
اما بهداد سلیمی یک برند در وزنه‌‌برداری ایران است و شاید حیف باشد که از پتانسیلش استفاده نشود؟
فعلا مثل بهداد سلیمی بازهم هستند نفراتی که بیرون ماندند. کوروش باقری، حسین توکلی و حسین رضازاده هم مگر اسامی کوچکی هستند که راحت از آنها بگذریم؟ این افراد قطعا از من جلوتر هستند.
حالا که گفتی در مجارستان درباره گزینشی جدید المپیک اطلاعات به دست آوردی، درباره دو وزنه‌برداری که قرار است از ایران در المپیک ٢٠٢٠ شرکت کنند، کمی توضیح بده.
سیستم جدیدی که فدراسیون جهانی وزنه‌برداری درنظر گرفته، از چند جهت برای ما جای نگرانی دارد. مهم‌ترین نکته هم این است که انتخاب وزنه‌برداران اعزامی به المپیک برخلاف گذشته دیگر در اختیار فدراسیون و کادرفنی نیست؛ مثلا در وزن ٩٦کیلوگرم ما کیانوش رستمی و سهراب مرادی را داریم، اما شاید طبق امتیازاتی که در رنکینگ هست، هیچ‌کدام از آنها نتوانند به المپیک بروند! علی میری، ایوب موسوی و رضا بیرالوند هم جزو نفراتی هستند که امتیازات خوبی در رنکینگ دارند و شاید به المپیک برسند. ما نمی‌توانیم براساس شانس مدال وزنه‌برداران در المپیک برای آنها تصمیم بگیریم.
یعنی با این وضع شاید وزنه‌برداری در المپیک شانس حتی یک مدال هم نداشته باشد؟
این نگرانی واقعا وجود دارد. شاید شرایط طوری پیش برود که وزنه‌برداری ایران در المپیک ٢٠٢٠ دست‌خالی بماند.
درباره کیانوش رستمی هم حرف و حدیث‌ها زیاد است. رابطه نزدیکی با هم دارید و چند روز قبل هم کیانوش زیرنظر شما در لیگ برتر وزنه زد. امکان دارد کیانوش به خاطر ازدست‌دادن المپیک از ورزش خداحافظی کند؟
اصلا این‌طور نیست. من با کیانوش صحبت کردم. او حتی اگر این المپیک را از دست بدهد، برای المپیک ٢٠٢٤ برنامه دارد و خداحافظی نمی‌کند.

از حسین جمشیدی

روزنامه‌نگار

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *