دسته‌ها
اقتصاد

پافشاری دامداران بر افزایش قیمت شیر

افزایش مکرر قیمت شیر با وجود تذکر وزیر کشور
اظهارات دبیر انجمن صنایع لبنی ایران دیروز درحالی مطرح شد که کمتر از ٢٤ ساعت قبل از آن، عبدالرضا رحمانی‌فضلی، وزیر کشور تاکید کرده بود روند افزایش قیمت در حوزه لبنیات حتما باید مدیریت شود: «در جلسه ستاد اطلاع‌رسانی و تبلیغات اقتصادی کشور مقرر شد سازمان حمایت از مصرف‌کنندگان، وزارت صنعت، معدن و تجارت و وزارت جهاد کشاورزی طی جلساتی قیمت تمام‌شده محصولات را با احتساب سود مناسب تعیین کنند تا با شرایط کنونی هم مصرف‌کنندگان و هم تولیدکنندگان مورد توجه باشند.»
افزایش قیمت لبنیات درحالی صورت می‌گیرد که بازار کشور در یک سال اخیر بارها افزایش قیمت را شاهد بوده است. تیرماه ١٣٩٨ مرکز آمار ایران اعلام کرد قیمت انواع محصولات لبنی به‌طور متوسط نسبت به سال گذشته با افزایش ۵۰ درصدی مواجه بوده است: «قیمت هر بطری شیر پاستوریزه یک لیتری به‌طور متوسط ۶۶درصد، ماست پاستوریزه یک کیلوگرمی
۵۶ درصد، پنیر ایرانی پاستوریزه ۵۰۰ گرمی ۴۸ درصد و کره پاستوریزه نیز ۲۷ درصد نسبت به مدت مشابه سال قبل افزایش یافته است.»
قیمت شیر در حالی رو به فزونی گرفته که رسانه‌های رسمی به طور مستقیم و غیرمستقیم به کیفیت پایین شیر تولیدی اشاره می‌کنند. ویدیوهای بسیاری در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود که نشان می‌دهد بعضی از شیرهای موجود در بازار، ترکیبی از آب و مواد افزودنی از جمله رنگ هستند. شایعات اخیر درباره واردات ذرت آلوده به کشور هم به وحشت مردم از کیفیت شیر دامن زده است.
در یک‌ماه اخیر برخی مسئولان اعلام کردند حجم زیادی ذرت خوراک دام و طیور آلوده به سم آفلاتوکسین وارد کشور شده است. البته وزارت جهاد کشاورزی، سازمان ملی استاندارد و گمرک آلودگی ذرت‌ها را تکذیب کردند. آنها توضیح دادند که میزان آفلاتوکسین در ذرت‌ها بر اساس استانداردهای سختگیرانه ایران بالاست و این میزان در برخی کشورها مجاز است. مقامات مسئول تصریح کرده‌اند ذرت‌های آلوده به این سم از انبارهای گمرک ترخیص نشده‌اند و باید درباره سرنوشت آنها تصمیم‌گیری شود.
توزیع شیر رایگان در مدارس از اولویت خارج شده
از سوی دیگر، سرانه مصرف شیر در ایران کمتر از استانداردهای جهانی است. در سال‌های اخیر با کاهش قدرت خرید مردم مصرف لبنیات هم کاهش یافته است. بنابر آماری که ٢٠ آبان صادق خلیلیان، وزیر سابق جهاد کشاورزی در گفت‌وگو با رسانه‌ها اعلام کرد، شیر و ماست خانوار شهری در سال ٩٠ به میزان ٢٥٠کیلوگرم بوده که در سال ٩٦ به ٢١٢ کیلوگرم کاهش یافته است.
برای جبران مصرف کم شیر در اواسط دهه ١٣٧٠ برنامه کشوری تغذیه‌ای شیر مدرسه برای دانش‌آموزان مطرح شد و از سال١٣٧٩ به طور آزمایشی به اجرا درآمد. به دلایل مختلف، این طرح هم در سال تحصیلی جاری به درستی اجرا نشده است.
برخلاف سال‌های ۹۶ و ۹۷ که ردیفی برای شیر مدارس در بودجه کشوری در نظر گرفته نشده بود، در سال‌جاری ۲۰۰میلیارد تومان به منظور توزیع رایگان شیر مدرسه به تصویب مجلس رسیده و به دولت ابلاغ شده است. اما به نظر می‌رسد به دلیل کمبود بودجه در سال‌جاری، شیر مدارس به اجبار از اولویت خارج شده است. حسین مدرسی خیابانی، قائم‌مقام وزیر صنعت، معدن و تجارت مردادماه امسال تصریح کرد که طرح توزیع شیر رایگان مدارس به ١٠ استان کمتربرخوردار کشور محدود شده و تنها به مدارس دولتی و مهدهای‌کودک تعلق می‌گیرد.
این درحالی است که بنابه توصیه پزشکان، نوشیدن شیر راهکاری برای دفع سموم در شرایط آلودگی هواست و در روزهای بحرانی آلودگی هوا، نوشیدن شیر الزامی است. روز ١٩ آبان اعلام شد که به دلیل آلودگی هوا مدارس پایتخت یک هفته تعطیل می‌شود، با وجود این، خبری از تغییر تصمیم آموزش‌وپرورش درباره تخصیص شیر به مدارس نیست.
در عین حال، بودجه طرح‌های دیگری از جمله وارنیش فلوراید که به عنوان یکی از جدیدترین روش‌های درمانی برای مقابله با پوسیدگی دندان معرفی شده، قطع نشده است و بر اساس برنامه قبلی در مدارس به اجرا درمی‌آید.

دسته‌ها
اقتصاد تیتر یک

زنگ نابرابری

هزینه درس خواندن در مدارس لاکچری
این روزها مدرسه غیرانتفاعی فرزند یکی از مسئولان خبرساز شده، اما تب رقابت بسیاری از والدین قشر مرفه برای ثبت‌نام بچه‌هایشان در این مدارس به شدت بالاست.
حالا چیزی حدود ١٨مدل مدرسه در ایران با اسامی مختلف فعالیت می‌کنند. مدارسی تحت عنوان دولتی، نمونه‌دولتی، هیأت امنایی، تربیت‌بدنی، معارف اسلامی، ایثارگران، دانش‌آموزان استثنایی، بزرگسالان، مدارس وابسته به نهادهای مختلف، مدارس سماء وابسته به دانشگاه آزاد اسلامی، مدارس شبانه‌روزی، از راه دور، ماندگار و مدارس هوشمند؛ مدارسی هستند که در سیستم آموزشی کشور وجود دارد.
در این میان مدارس غیرانتفاعی شمال شهر تهران با خدمات ویژه شهریه‌های سنگینی از دانش‌آموزان طلب می‌کنند. مدارسی که دانش‌آموزان‌شان را به اردوهای آموزشی در اروپا می‌برند و کلاس‌هایی با عنوان روباتیک و هوش مصنوعی، باشگاه‌های اختصاصی ورزشی که زیر نظر مربیان تیم‌ملی آموزش می‌دهند، جشن‌های خاص، کلاس‌های زبان و پکیج‌های روانشناسی کودک و نوجوان و … ازجمله خدماتی است که این مدارس به دانش‌آموزان‌شان می‌دهند.
اصل ۳۰ قانون اساسی می‌گوید دولت موظف است وسایل آموزش‌وپرورش را رایگان برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم کند. این روزها شما حتی اگر بخواهید فرزندتان را در مدرسه دولتی ثبت‌نام کنید، باز هم باید شهریه‌ای میلیونی پرداخت کنید، اما در این بین برخی مدارس غیرانتفاعی خاص وجود دارند که شهریه ثابتی را مطابق با مصوبه آموزش‌‌وپرورش از دانش‌آموزان می‌گیرند و شهریه‌ای با عنوان شهریه شناور برای انواع و اقسام خدماتی دریافت می‌کنند که برای دانش‌آموزان فهرست کرده‌اند.
یک مدرسه غیرانتفاعی در منطقه پاسداران برای ثبت‌نام بچه‌ها در مقطع ابتدایی بین ٢٥ تا ٥٠‌میلیون تومان شهریه می‌گیرد.
شهریه این مدرسه به این ترتیب است که از اول تا دوم دبستان ٢٥‌میلیون تومان، سوم تا پنجم ٣٠ تا ٤٥‌میلیون تومان و برای کلاس ششم حدود ٥٠‌میلیون تومان شهریه می‌گیرد. یکی از مسئولان این مدرسه می‌گوید از کلاس سوم تا ششم اردوهای داخل کشور و گاهی خارج از کشور برای دانش‌آموزان درنظر گرفته می‌شود که هزینه این اردوها هم به شهریه‌های مدارس اضافه می‌شود.
اگر هزینه پوشاک، تغذیه، سرویس مدرسه و لوازم‌التحریر لاکچری را هم به این شهریه‌ها اضافه کنید، متوجه می‌شوید که هزینه یک‌سال تحصیل یک دانش‌آموز ‌سال اول و دوم ممکن است از ٣٠‌میلیون تومان هم
تجاوز کند.
به هزینه شهریه‌های دانش‌آموزان در رده‌های دیگر هم حداقل ٥‌میلیون تومان بابت پوشاک و نوشت‌افزار، کلاس‌های خصوصی و سرویس مدرسه اضافه کنید تا هزینه سنگین تحصیل بچه‌ها در قشر مرفه جامعه را به دست بیاورید. البته مسئولان این مدارس معتقدند مدرسه‌شان شهریه‌های بسیار پایینی را درنظر گرفته وگرنه مدارس دیگری هستند که شهریه سالانه‌شان بیش از صدمیلیون تومان است!
ضمن اینکه با تغییر مقطع تحصیلی شهریه‌ها هم صعودی‌تر می‌شوند؛ به‌عنوان مثال شهریه مدرسه‌ای در منطقه سعادت‌آباد برای ثبت نام دانش‌آموزان در مقطع تحصیلی متوسطه یعنی هفتم تا نهم، از ٦٥‌میلیون تومان برای مقطع ششم آغاز می‌شود و به ١٠٠‌میلیون تومان در سال‌های یازدهم و دوازدهم می‌رسد. البته همین شهریه‌های ١٠٠‌میلیون تومانی وقتی پای اردوهای آموزشی خارج از کشور و کنکور که به میان می‌آید به ‌طور سرسام‌آوری افزایش می‌یابد.
هزینه تحصیل ١٠ دانش‌آموز مدرسه لاکچری
معادل هزینه ساخت یک مدرسه
شکاف طبقاتی در بخش آموزش کشور در شرایطی رخ می‌دهد که در برخی روستاها حتی مدرسه‌ای برای تحصیل وجود ندارد.
بنا به گفته مسئولان آموزش‌وپرورش کشور حدود ٣٠‌درصد از مدارس کشور کپری و فرسوده هستند و حتی خطرات جانی را برای دانش‌آموزان به دنبال دارند.
جالب است بدانید که برای ساخت یک مدرسه با ١٠ کلاس درس و امکاناتی متوسط یک‌میلیارد تومان هزینه لازم است که این رقم هزینه تحصیل تنها ١٠ دانش‌آموز در مدارس غیرانتفاعی لاکچری است. سازمان نوسازی مدارس اعلام کرده است که به‌طور معمول برای ساخت یک مدرسه ٥ کلاسه به ٦٠٠ تا ٧٠٠‌میلیون تومان اعتبار نیاز است و این رقم برای پروژه‌های بزرگتر به ٣‌میلیارد تومان هم می‌رسد. البته برای توسعه و بازسازی مدارس هم بسته به میزان کار از ٢٠٠ تا ٣٠٠‌میلیون  تومان بودجه لازم است که در شرایط فعلی مدارس زیادی در کشور وجود دارند که حتما باید بازسازی شوند.
از مالکان مدارس غیرانتفاعی مالیات بگیرید
مهدی پازوکی، کارشناس اقتصاد، به «شهروند» می‌گوید: «دلیل اصلی و عمده شکاف ایجادشده بین مدارس کشور که منجر به شکاف آموزشی هم شده است، همان فاصله طبقاتی است. افزایش سطح زندگی خانواده‌ها و ایجاد فاصله‌های عمیق طبقاتی منجر به تفاوت زندگی‌های آنها هم شد. برخی خانواده‌ها به این نتیجه رسیدند که دیگر دل‌شان نمی‌خواهد فرزندان‌شان با فرزندان خانواده‌های قشر متوسط همکلاسی باشند. همین باعث شد که مدارس غیرانتفاعی هر روز بیشتر از روز قبل ظاهر شوند و با شهریه‌های نجومی خیال ثروتمندان را از بابت تحصیل بچه‌هایشان راحت کنند.
این کارشناس اقتصاد به «شهروند» می‌گوید: «دولت باید از مالکان مدارس غیردولتی مالیات بگیرد و این مالیات را صرف ساخت مدرسه و فضای آموزشی در مناطق محروم کند.»

٢١,٥ هزار‌میلیارد تومان هزینه تحصیل دانشجویان دولتی
بر اساس آمار موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی، چیزی حدود  یک‌میلیون و ٨٠٠‌هزار دانشجو در دانشگاه‌های دولتی تحصیل می‌کنند. براساس بودجه‌ سال ۹۸ هر دانشجوی دانشگاه دولتی به صورت میانگین ۱۲‌میلیون تومان خرج روی دست دولت می‌گذارد. با این حساب دانشجویان دانشگاه‌های دولتی امسال چیزی حدود ٢١,٥‌هزار‌میلیارد تومان برای دولت هزینه داشته‌اند.
مهدی پازوکی، کارشناس اقتصاد، به «شهروند» می‌گوید: «در سایر کشورهای جهان تحصیل رایگان در دانشگاه معنی ندارد و دولت‌ها برای تحصیل رایگان در مقاطع پایه هزینه می‌کنند. بنابراین دولت باید هزینه تحصیل در دانشگاه‌های دولتی را به دانش‌آموزان مقاطع پایه و به‌ویژه مناطق محروم اختصاص دهد.»
آموزش‌و‌پرورش اعلام کرده است که هر دانش‌آموز به‌ طور میانگین سالانه ٣,٥‌میلیون تومان برای دولت هزینه دارد. با این حساب دولت با حذف هزینه تحصیل رایگان دانشجویان می‌تواند هزینه تحصیل حدود ٦‌میلیون و ١٠٠‌هزار دانش‌آموز را تأمین کند. اگر جمعیت ١٤‌میلیون نفری دانش‌آموزان را در نظر بگیریم، درواقع دولت با حذف هزینه تحصیل رایگان دانشجویان دولتی می‌تواند برای نیمی از جمعیت دانش‌آموزان امکانات بهتری برای تحصیل فراهم کند.
اما این اتفاق نه‌تنها رخ نداده است که دولت‌های ایران تعداد دانشگاه‌های دولتی را به صورت غیرمنطقی افزایش داده‌اند. در حال حاضر در کشور ١٤١ دانشگاه دولتی وجود دارد که این تعداد بجز مراکز آموزش فنی و حرفه‌ای و پیام نور است و علاوه بر این تعداد تا‌ سال ٨٤ رقمی نزدیک به ١٣٠٠ مرکز آموزش عالی وابسته به وزارت علوم وجود داشت که در دولت نهم و دهم این تعداد به رقمی حدود دو برابر یعنی ٢‌هزار و ٥٠٤ مرکز آموزش عالی رسید.

دسته‌ها
اقتصاد تیتر یک

مرغ «هورمونی» و «تریاکی» نداریم

با این حال واکنش اهالی صنعت تولید مرغ چیزی جز تکذیب این خبر نیست. آنها می‌گویند این شایعات ریشه در رقابت‌های تجاری در بازار دارد و کسانی که می‌خواهند بازار مرغ داخلی را خراب کنند. فعالان این صنعت توضیح می‌دهند که هم استفاده از تریاک و هم هورمون در مرغداری هزینه سنگینی دارد و هیچ مرغدار عاقلی نمی‌آید هورمون و تریاک گران را صرف مرغ‌هایش کند و آن را با قیمت کیلویی 10تا 12هزار تومان بفروشد.

مرغ تا 20روز قبل از کشتار عاری از داروست

چند روز پیش مدیرعامل یکی از تشکل‌های بخش خصوصی مدعی شد که برخی از مرغداران به دلیل اطلاعات پایین تریاک را در آب حل می‌کنند و به مرغ‌ها می‌خورانند تا بیماری آنها از بین برود. تریاک یکی از آرام‌بخش‌هاست و اگرچه بیماری طیور را از بین نمی‌برد، اما بدن مرغ را در برابر بیماری‌ها مقاوم می‌کند و همین موضوع باعث می‌شود مرغ دوره 45روزه نگهداری در مرغداری تا زمان کشتار را بگذراند.

در این زمینه رئیس سازمان دامپزشکی گفت، استفاده از تریاک جز این‌که بیماری را در مرغ‌ها مزمن‌تر می‌کند، نتیجه‌ای ندارد و بهتر است به جای استفاده از این‌چنین موادی،‌ از طریق مصرف داروها و پروبیوتیک به سمت درمان طیور برویم؛ البته علیرضا رفیعی‌پور، رئیس سازمان دامپزشکی تأکید کرده که تا امروز هیچ گزارش رسمی به سازمان دامپزشکی از مصرف تریاک در مرغداری‌ها نرسیده است.

محمد یوسفی، رئیس انجمن پرورش‌دهندگان مرغ گوشتی اما این اتفاق را رد می‌کند و به شهروندآنلاین توضیح می‌دهد: «این خبر هیچ‌گونه سندیتی ندارد و کاملا از طرف انجمن ما تکذیب می‌شود. شاید در 20‌سال گذشته مرغداران از سر ناآگاهی و پیشرفت‌نکردن طب طیور اقدام به این کار می‌کردند تا جلوی بیمارشدن مرغ‌ها را بگیرند که البته تریاک چنین خاصیتی هم ندارد ولی درحال حاضر با پیشرفت تجهیزات پزشکی و پیشگیری از شیوع بیماری‌های مختلف هیچ نیازی به مصرف موادمخدر وجود ندارد.»

همه ما می‌دانیم که موادمخدرها فقط برای تسکین درد استفاده می‌شوند که هیچ مرغی نیاز به موادمخدر ندارد. مطرح‌کردن این شایعه‌ها از طرف کسانی است که می‌خواهند با ارزان‌کردن مرغ، گردش مالی 125‌هزار‌میلیارد تومانی صنعت طیور گوشتی را پایین بیاورند، چون وقتی مرغ به قیمت منطقی خود می‌رسد، سود این افراد دوبرابر می‌شود

او ادامه می‌دهد: «این امکان هم وجود دارد که از حدود 25‌هزار مرغداری که درکشور داریم، برخی باشند که از سر ناآگاهی و نداشتن سواد لازم به مرغ‌هایشان تریاک بدهند که این افراد قطعا از مسائل بهداشتی بی‌اطلاع و از علم روز بی‌خبر هستند، وگرنه هر فرد عاقلی می‌داند که مصرف تریاک هیچ تاثیری روی بیماری و پیشگیری از آن ندارد.»

یوسفی با اشاره به این‌که حتی مکمل‌ها و داروهایی که به مرغ‌ها داده می‌شود عاری از مواد مخدر هستند، ادامه می‌دهد: «حتی مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها و ویتامین‌ها هم 20روز قبل از کشتار مرغ‌ها باید قطع شوند. دامپزشکان ناظر در کشتارگاه‌ها هم وظیفه‌شان دقیقا همین است که وضع مرغ‌ها را قبل از کشتار بررسی کنند، به همین دلیل واقعا بعید است که یک مرغدار اقدام به دادن موادمخدر به مرغ‌های خود کند، چون چنین مرغ‌هایی قبل از کشتار حتما برگشت داده می‌شوند.»

نه هورمون و نه تریاک، هیچ‌ کدام واقعیت ندارد

برومند چهارآیین، عضو هیأت‌مدیره کانون سراسری مرغداران گوشتی هم مصرف تریاک در مرغداری‌ها را تکذیب کرده و به شهروندآنلاین می‌گوید: «شایعه مصرف تریاک در مرغداری‌ها را از پایه و اساس کذب می‌دانم و تأکید می‌کنم که در هیچ‌کدام از مرغداری‌ها چنین اتفاقی رخ نمی‌دهد، چون اصلا لزومی ندارد که به مرغ‌ها موادمخدر داده شود.»

او ادامه می‌دهد: «همه ما می‌دانیم که موادمخدرها فقط برای تسکین درد استفاده می‌شوند که هیچ مرغی نیاز به موادمخدر ندارد. مطرح‌کردن این شایعه‌ها از طرف کسانی است که می‌خواهند با ارزان‌کردن مرغ، گردش مالی 125‌هزار‌میلیارد تومانی صنعت طیور گوشتی را پایین بیاورند، چون وقتی مرغ به قیمت منطقی خود می‌رسد، سود این افراد دوبرابر می‌شود.»

چهارآیین درباره این‌که شایعه مصرف هورمون در مرغ‌ها هم بی‌شباهت به شایعه خوراندن تریاک به آنها نیست، توضیح داد: «دادن هورمون به مرغ‌ها یک اشتباه لفظی بود که این تصور اشتباه را بین مردم ایجاد کرد که اگر مرغ‌ها زودتر چاق می‌شوند، به خاطر مصرف هورمون است. تا ‌سال 2005 آنتی‌بیوتیک‌هایی به مرغ‌ها داده می‌شد که جذب غذا را در آنها بالا می‌برد و همین باعث افزایش وزن آنها می‌شد. متاسفانه همان زمان افراد بی‌اطلاع این ماجرا را به‌عنوان مصرف هورمون بین مرغ‌ها مطرح کردند که آن هم از بیخ و بن تکذیب شد.»

دسته‌ها
اقتصاد

از بازار شبانه غرب و جنوب‌غرب تهران خبر دارید؟

دستفروش‌ها درست در همان ساعت‌هایی می‌آیند که مغازه‌دار‌ها کرکره‌هایشان را پایین می‌کشند. در سیاهی شب دستفروش‌های مختلفی را می‌توان دید که در کنار هم با مسالمت کار می‌کنند. از شیر مرغ تا جان آدمیزاد همه چیز در این بازارچه پیدا می‌‏شود، اما خبری از مغازه و ویترین‌های لوکس نیست. یکی پیراهن‌های مردانه را با سلیقه و به تناسب رنگ‌آمیزی کنار هم چیده ‏و در کنارش اسباب‌بازی فروشی را می‌بینید که گران‌ترین جنسش چند تا عروسک 130‌هزار تومانی است، اما کنار اسباب‌بازی ‏فروش‌ها، لباس‌های بچگانه خود را به رخ عابران می‌کشند و در آن میان بساط‌های در هم تنیده پابندها، دستبندها، زنجیرها و ‏گوشواره‌های بدلی هم مشتری‌های مخصوص خود را دارند. ‏‎ ‎اول صبح که از پله‌های متروی آزادی بالا بیایی خبری از دستفروش‌ها نیست. به جز چند پیرمرد که سیم و سوکت و هدفون می‌فروشند، هیچ دستفروش دیگری را نمی‌بینی. می‌گویند که تک‌و‏توک دستفروش‌ها از ساعت 3 به بعد می‌آیند و بیشترشان در ساعات پایانی غروب به بعد بساط می‌کنند و معمولا تا پاسی از ‏ شب در آن‌جا حضور دارند. ‏

دستفروش‌هایی که غربال شدند ‏

دستفروشی هم قانون و ضوابط خودش را دارد؛ قانون نانوشته‌ای که تنها دستفروش‌ها از آن باخبرند و بی‌هیچ ضابطه‌ای پایبند به ‏اجرایی‌کردن آن‌اند. این‌جا راسته دستفروشانی است که می‌گویند یک‌ سالی است، ساماندهی شده‌اند. آن‌گونه که مدیریت این بازارچه ‏می‌گوید پارسال چیزی حدود ‌هزار دستفروش هر روز در وسط پایانه بساط پهن می‌کردند، اما حالا تنها 300 دستفروش در ‏انتهای پایانه تقریبا روبه‌روی مسجد غرفه دارند. غرفه که نه، یک زیرانداز یا کارتنی که لباس‌های خود را روی آن پهن کرده و ‏دیوارهایشان را با تورهایی از غرفه کناری جدا کرده‌اند. گوشی‌فروش‌ها و بدلیجات و فروشندگان لوازم دیجیتال هم چرخ‌های چوبی ‏بساط کردند تا مبادا له شدن اجناس‌شان زیر پای خریداران، سود یک روز کسب و کارشان را به باد ندهد. ‏

گوشی‌های فیک «های کپی» در بساط دستفروشان شب

امیری که در همان راسته اول غرفه دارد، به شهروندآنلاین می‌گوید: «حدود 10‌سال پیش که از شهرستان به تهران آمدم جلوی در ‏مترو آزادی تیشرت مردانه می‌فروختم. آن زمان هر تیشرت را 4‌هزار تومان می‌خریدم و 5‌هزار تومان می‌فروختم. ‏او حالا اما فروشنده گوشی‌های فیک یا به قول خودش «های کپی» است. فیک گوشی 7‏A‏ سامسونگ را 950‌هزار تومان می‌‏فروشد و گوشی‌های 1100 را حدودا 100‌هزار تومان. البته این‌جا خبری از گارانتی نیست و به گفته امیری هیچ یک از گوشی‌ها ‏گارانتی و خدمات پس از فروش ندارند.»

او ادامه می‌دهد: «برخی از مدل‌های گوشی ما اصلش در بازار 8‌میلیون تومان قیمت دارد، ‏اما ما فیک آن را یک‌میلیون می‌فروشیم. کسی نباید انتظار داشته باشد که این گوشی به اندازه مدل اصلش کارایی داشته باشد.» ‏یکی از کسانی که در کانکس مدیریت انتهای بازارچه نشسته است به شهروندآنلاین می‌گوید: «جنس‌هایی که این‌جا فروخته می‌شود هیچ ‏تضمینی برایشان وجود ندارد و اگر خریدار و فروشنده به صورت مسالمت‌آمیز مشکل خود را حل نکنند کار به شکایت و کلانتری ‏می‌کشد.» به گفته او، مسئولان این بازارچه مسئولیتی در قبال کیفیت و قیمت اجناس ندارند. ‏

اجاره دو متر جا 20‌میلیون تومان

حدود 7 سالی است که با بوی آسفالت و اگزوز خودرو‌ها آشناست. «محمد» ٣٢‌‌سال دارد و می‌گوید 7‌سال است که در این ‏پایانه دستفروشی می‌کند. از کیفیت شلوارهای جینش تعریف می‌کند و ادامه می‌دهد: «جنسی را که من این‌جا 85‌هزار تومان می‌‏فروشم در خیابان ولیعصر 150‌هزار تومان هم نمی‌دهند.» ‏

در رابطه با وضع دخلش می‌گوید: «من از درآمد در این‌جا راضی هستم. یک روز ممکن است 500‌هزار تومان سود کنم و یک روز ‏هم کل دخلم 50‌هزار تومان نمی‌شود. با این وجود راضی‌ام. حتی حاضرم یک غرفه دیگر را هم به دوبرابر قیمت اجاره ‏کنم، اما متاسفانه دیگر این‌جا غرفه‌ای وجود ندارد.» او می‌گوید: «پارسال شب عید دو متر جا را در وسط میدان 15 تا 20‌میلیون ‏تومان می‌فروختند. این‌جا روزی 10‌هزار تومان اجاره می‌دهیم که در مقابل درآمدی که اسفند می‌توانیم کسب کنیم، چیزی ‏نیست.» ‏

جایی دیگر برای اجاره نیست ‏

اگر جزو آن دسته از کسانی هستید که می‌خواهید جایی را برای پهن کردن بساط دستفروشی خود پیدا کنید، باید بدانید که در ‏این پایانه جایی برای دستفروش‌های جدید نیست. مسئولان این بازارچه می‌گویند: «تنها کسانی که سابقه بالای 5‌سال ‏فعالیت را در این پایانه دارند، در این بازارچه ساماندهی شده‌اند. حتی برای حدود 20 نفر از آنها جایی وجود نداشت و نتوانستیم ‏غرفه‌ای برایشان در نظر بگیریم.» به گفته او، اگر کسی خواهان اجاره غرفه در اینجاست باید به شهرداری منطقه 5 برود و ‏درخواست خود را آن‌جا ارایه بدهد تا اگر قرار شد ظرفیت بازارچه اضافه شود، غرفه‌ای به او اختصاص داده شود. ‏

غرفه رایگان برای انتهای بازارچه ‏

بساط شهناز از همه دورتر است. او که به گفته خودش بیش از 5‌سال است که در میان دستفروشان این پایانه بساط پهن می‌‏کند، از بدشانسی غرفه مناسبی گیرش نیامده است. در آخرین غرفه بازارچه لباس‌های بچه‌گانه‌ پهن کرده و توضیح می‌دهد ‏که بیشتر آنها اجناس‌شان را از بازار تهیه می‌کنند و با کمی سود می‌فروشند تا چرخ زندگی‌شان بچرخد. تنوع لباس‌هایش به 20 تا هم ‏نمی‌رسد. وی ادامه می‌دهد: «پاخور این‌جا به قدری بد است که شهرداری اجاره‌ای از من نمی‌گیرد. وسط پایانه که بودم روزی ‏‏800‌هزار تومان جنس می‌فروختم که حدود 15‌درصد آن یعنی تقریبا 120‌هزار تومانش سود بود. اما حالا روزی 200‌هزار ‏تومان هم به زور می‌فروشم که سود آن می‌شود روزی 30‌هزار تومان.»

هوا دیگر سرد شده و بخاری که از قابلمه آش زهرا بلند می‌شود، حسابی وسوسه‌انگیز است. کنار جدول‌های بازارچه نشسته و ‏می‌گوید که غذاهایم را روزانه می‌پزم. برخلاف دیگر کسبه این بازارچه هوا که سرد می‌شود فروشش چند برابر می‌شود. فاطمه ‏چند سالی می‌شود که در پایانه آزادی دستفروشی می‌کند، اما می‌گوید:«از سر ناچاری بساط فروش غذا پهن می‌کنم. همه مواد ‏خوراکی چند برابر شده، اما ناچارم یک کاسه‌ آش را به همان قیمت پارسال یعنی 5‌هزار تومان بفروشم. اگر گران‌تر بفروشم ‏مشتریانم کمتر می‌شوند.»‏

 


مغازه‌دارها دستفروش شدند

ساماندهی دستفروش‌ها از نخستین وعده‌های پیروز حناچی سکاندار ساختمان بهشت بود. نایب‌رئیس اتاق اصناف معتقد است تعداد دستفروش‌ها طی یک‌سال گذشته چند ‏برابر شده و حتی برخی از مغازه‌دارها که از پس اجاره‌های خود برنمی‌آیند، حالا دستفروش شده‌اند، او می‌گوید: «در فضای فعلی ‏اقتصاد ایران، کمتر شغلی را می‌توان با حدود 10‌میلیون تومان راه‌اندازی کرد، به همین دلیل است که تعداد دستفروشان تا این اندازه ‏در بازار ایران بالاست‎.»
بررسی‌های انجام شده نشان می‌دهد که قیمت اجناسی که در بساط دستفروشان عرضه می‌شود ‏چندان فرقی با واحدهای صنفی ندارد و به همین دلیل سود تقریبا مناسبی از این فعالیت کسب می‌کنند. به گفته او، براساس ماده 16 قانون کسب و کار کمیته‌ای زیر نظر شهرداری برای ساماندهی دستفروشان تشکیل شده است، اما تاکنون ‏کاری در این رابطه انجام نشده است. او با اشاره به این‌که در بسیاری از پایانه‌های اتوبوسرانی اجاره مغازه‌ها کاملا سلیقه‌ای ‏انتخاب می‌شود و هیچ معیار مشخصی در این رابطه وجود ندارد، ادامه می‌دهد: «اگر کسی از کیفیت جنس راضی نباشد، نمی‌‏داند که به کجا باید شکایت کند و هیچ‌کسی در رابطه با عملکرد آنها پاسخگو نیست.»

او با بیان این‌که دستفروشی یک عارضه و آسیب شدید اقتصادی و اجتماعی است، ادامه داد: «دستفروشی مشکل ریشه‌داری است ‏که حل آن نیازمند زمان است و باید برای این شرایط فکری اساسی کنیم. در شرایطی که همه می‌دانیم دستفروشی یک آسیب جدی ‏در حوزه اقتصاد کلان به شمار می‌رود، اما باید بگویم که در عین‌ حال امکان برچیدن بساط دستفروشان از اقتصاد ایران وجود ‏ندارد، چراکه رابطه مستقیمی بین معیشت خانوار با این بخش وجود دارد.‏»

دسته‌ها
اقتصاد تیتر یک

برنج ایرانی تقلبی زیر سر تهرانی‌هاست

جمیل علیزاده شایق، دبیر انجمن برنج درباره مباحث مطرح‌شده مبنی بر این‌که برنج‌های وارداتی از بندر چابهار به شمال کشور منتقل و در آن‌جا با انواع ایرانی مخلوط می‌شود، گفت: «چنین چیزی صحت ندارد و این شایعات برای تخریب و زیرسوال‌بردن کیفیت برنج‌های شمال مطرح می‌شود.» شایق در این زمینه به شهروندآنلاین می‌گوید: «در شمال به‌مراتب کمتر چنین اتفاقی می‌افتد، زیرا تولید برنج در شمال هم از لحاظ کمی و هم از لحاظ کیفی در 10‌سال گذشته بی‌سابقه بوده است. البته ممکن است به ندرت این اتفاق بیفتد اما درتهران و شهر‌های بزرگ این اتفاق در حجم گسترده‌ای اتفاق می‌افتد، زیرا در انبار‌ها این اختلاط صورت می‌گیرد و سپس در اختیار مصرف‌کننده قرار می‌گیرد.»

دبیر انجمن برنج در ادامه توضیح می‌دهد: «در رابطه با برنج‌های وارداتی، توزیع این برنج‌ها اعم از تهران و شهرستان‌ها با توجه به افزایش تولید برنج در ‌سال‌جاری تا آبان‌ماه انجام نمی‌شود. همچنین معاون بازرگانی وزارت صمت در طی صحبت‌هایی که داشتیم، چنین قولی را دادند که فعلا برنج‌های وارداتی توزیع نمی‌شوند، بنابراین برنجی توزیع نمی‌شود تا اختلاطی صورت بگیرد اما درعین حال اگر حتی یک مورد این اختلاط صورت بگیرد، سازمان‌های نظارتی مجبورند این موضوع را بررسی کنند.»

او ادامه می‌دهد: «از ‌سال92 که برنج‌های آلوده هندی را با برنج‌های ایرانی مخلوط کردند و در کیسه‌هایی با برند ایرانی ارایه دادند و ملت هم آن را خریداری کردند و متوجه آلودگی آن شدند، از همان زمان انجمن برنج نسبت به این موضوع هشدار و تذکر داد که سازمان‌های نظارتی به صورت جدی‌تری به کار خود مشغول باشند که البته سازمان‌های نظارتی به درستی ایفای نقش نمی‌کنند.»

اما چرا کاهش قیمت دلار و البته افزایش تولید برنج ایرانی نتوانست قیمت‌ها را کاهش دهد؟ علیزاده شایق درباره این موضوع توضیح داد: «برنج‌های داخلی از کیفیت خوبی هم برخوردارند، اما قیمت تمام‌شده بالایی هم دارند؛ یعنی هزینه تولید برنج ایرانی به دلیل این‌که نتوانستیم به کشاورز‌ها کمک کنیم و در کنار آنها قرار گیریم، بالا رفته؛ ما داشتیم کشت برنج را به صورت مکانیزه پیش می‌بردیم که به خوبی هم پیش می‌رفت اما متاسفانه یکی دو‌سال است که از تولیدکنندگان ماشین‌آلات داخلی حمایت نمی‌شود، همچنین چون قیمت ارز بالا رفته، واردات ماشین‌آلات هم به‌صرفه نیست؛ در نتیجه کشاورز‌ها کمتر می‌توانند از ماشین‌آلات استفاده کنند و دوباره به دوران گذشته بازگشته‌ایم.»

او ادامه می‌دهد: «امسال شالیکاران به جای استفاده از ماشین‌آلات از نیروی انسانی استفاده می‌کنند و مانند گذشته خانم‌ها و نیروی جوان به مزرعه‌ها نمی‌روند و تعداد انگشت‌شماری که به این کار مشغولند، قیمت را بالا می‌برند. امسال هزینه تولید برنج بالا بود درحالی ‌که قیمت جهانی برنج‌های صادراتی امسال کاهش داشت. به عبارتی برنج‌هایی که در دنیا صادر می‌شود، چندسالی است که کاهش قیمت دارند؛ بنابراین برنج ارزان وارد می‌شود و چه بهتر که با برنج‌های با کیفیت ایرانی مخلوط شود و با قیمت برنج گران فروخته شود، درصورتی که برنج با برند‌های ایرانی فروخته می‌شود. برای همین است که برای واردات برنج همه در تلاشند؛ چراکه از نظر مالی مقرون به‌صرفه است.»

دبیر انجمن برنج همچنین توضیح داد: «برنج جزو معدود محصولات کشاورزی است؛ زمانی که برداشت می‌شود، به صورت مستقیم عرضه نمی‌شود، برای همین افراد مجبورند شالیزار‌ها را به کارخانه‌های شالیکوبی ارایه دهند، که تبدیل به برنج شود، به همین جهت کشاورز به جای این‌که یک‌بار به کارخانه ارایه دهد و کارمزد بالایی از آنها بگیرد که البته جایی برای فروش ندارد، مقوله‌ای که در کره‌جنوبی شرایط آن به راحتی برای کشاورزان فراهم شده است و کشاورزان به صورت اشتراکی مغازه‌ای را باز کرده‌اند و به صورت اشتراکی مستقیم محصولات خود را به فروش می‌رساندند، اما چنین پتانسیلی درکشور ما وجود ندارد که درصورت وجود آن دیگر تقلب و اختلاط برنج صورت نمی‌گرفت.»

دسته‌ها
اقتصاد تیتر یک

اقبال خودروهای کمیاب ایرانی در بازار دست‌دوم‌ها

حالا این موضوع باعث شده است که تقاضای خودروهای صفر این دسته از مدل‌ها به سمت بازارهای دست دوم برود و رشد قیمت این خودروها را از رشد عمومی قیمت در بازار خودرو بیشتر کند. فعالان بازار خودرو می‌گویند که اگر میانگین رشد قیمت در بازار خودرو ظرف یک سال گذشته چیزی حدود 70‌درصد بوده است، رشد قیمت خودروهایی که تولیدشان به صفر یا نزدیک صفر رسیده است، در بازار دست‌دوم‌ها به حدود 120‌درصد هم می‌رسد. البته کمبود قطعه و رشد شدید قیمت قطعات این خودروها از چالش‌های دیگر مشتریان این بازار است.

تولید چه خودروهایی متوقف و یا نزدیک به صفر شد؟

تولید برخی انواع خودرو در شهریور امسال به صفر رسید و اگر به آمار تولید 6 ماهه خودروسازان توجه کنیم، تولید برخی از انواع خودرو هم با تولیدی نزدیک به صفر مواجه شده‎‌اند. اگر آخرین آمار تولید یعنی شهریور را در نظر بگیریم، چندین خودرو شامل سراتو، آریو، سوزوکی گرندویتارا، تندر۹۰ ایران‌خودرو، تندر۹۰ پارس‌خودرو، ساندرو و دانگ‌فنگ با توقف تولید مواجه شده‌اند. توقف تولید خودروهای مورد نظر به‌ طور مستقیم با تحریم در ارتباط است؛ چه آن‌که شرکت‌های خارجی مادر از ترس جریمه‌های آمریکا از ارسال قطعات محصولات مونتاژی خود به ایران خودداری می‌کنند.

در 6 ماه اول امسال تولید سمند به منفی 74درصد، تیبا به منفی 1.3درصد، دنا به منفی 38درصد، ویتارا به منفی 94درصد،‌ هایما به منفی 82.6درصد، سراتو به منفی 61درصد، آریو به منفی 97‌درصد و چانگان به منفی 55‌درصد رسیده است. تولید برخی از انواع خودرو در 6 ماه ابتدای امسال آن‌قدر ناچیز بوده است که معلوم نیست به اندازه پاسخگویی به تعهدات فروش قبلی بوده است یا نه؛ به عنوان مثال میزان تولید ویتارا و آریو تنها 120 دستگاه بوده است و تولید رانا، ‌هایما و دانگ فنگ به حدود دو هزار دستگاه می‌رسد که با این حساب چیزی حدود 300 یا 400 دستگاه از این خودروها در ماه تولید شده است. سراتو و چانگان هم با تولید نزدیک به سه هزار دستگاه در رده بعدی خودروهایی هستند که تولیدشان تقریبا نزدیک به صفر بوده است.

افزایش قیمت خودروهای کمیاب در بازار دست‌دوم‌ها

حالا توقف تولید این خودروها باعث شده است که مردم برای خرید خودروی محبوب‌شان دست به دامن بازار کارکرده‌ها شوند و همین موضوع یعنی افزایش تقاضا و کاهش عرضه موجب شده است که قیمت این خودروها در بازار دست‌دوم رشد قابل توجهی داشته باشد.

اگر رشد قیمت در بازار خودرو ظرف یک سال گذشته حدود 70‌درصد بوده باشد، رشد قیمت خودروهای دست‌دومی که تولیدشان متوقف شده است به حدود 100 تا 120‌درصد می‌رسد. در حال حاضر در بازار دست‌دوم‌ها یک دستگاه خودروی ال90 مدل 96 که البته تصادفی نباشد و از نظر فنی کاملا سالم باشد، بین 100 تا 110‌میلیون تومان خرید و فروش می‌شود

فعالان بازار خودرو می‌گویند که اگر رشد قیمت در بازار خودرو ظرف یک سال گذشته حدود 70‌درصد بوده باشد، رشد قیمت خودروهای دست‌دومی که تولیدشان متوقف شده است به حدود 100 تا 120‌درصد می‌رسد. در حال حاضر در بازار دست‌دوم‌ها یک دستگاه خودروی ال90 مدل 96 که البته تصادفی نباشد و از نظر فنی کاملا سالم باشد، بین 100 تا 110‌میلیون تومان خرید و فروش می‌شود و خودروهایی با همین مشخصات اما از نوع سوزوکی گراندویتارا که اکنون دیگر تولید نمی‌شود در بازار خودرو‌های دست‌دومی 370 تا 415‌ میلیون تومان قیمت دارد.

کمبود قطعات انگیزه فروش خودروهای کمیاب

فیروز نادری، فعال بازار خودرو، با تأیید این موضوع در این زمینه به «شهروند» توضیح می‌دهد: «اگرچه خط تولید این مدل خودروها متوقف شده است اما همچنان بازار دست‌دوم‌های‌شان داغ است؛ زیرا مشتریان این مدل خودرو‌ها به فکر جایگزینی برای آنها نیستند و جایگزین‌هایی که برای آنها وجود دارد، خودرو‌های چینی است که کیفیت بالایی ندارند.»

او ادامه می‌دهد: «البته مشتریان بازار خودرو حق دارند زیرا جایگزینی برای این خودرو‌ها وجود ندارد و به همین جهت مردم به خرید خودرو‌های دست دوم روی آورده‌اند.» این فعال بازار خودرو همچنین تأکید می‌کند: «اگرچه این خودرو‌ها در بازار خودرو‌های دست دوم وجود دارد؛ اما هم این خودرو‌ها و هم قطعات‌شان قیمت‌های بالایی دارند و ممکن است برخی قطعات آنها در بازار پیدا نشود که این مسأله چالش اصلی افرادی است که خودروهایی را که تولیدشان در بازار متوقف شده، به فروش برسانند.»

80‌درصد قطعات خودرو تقلبی است

توقف تولید برخی از انواع خودروهای ایرانی موجب شده است که قطعات این خودروها هم به سختی در بازار پیدا شود. فروشندگان لوازم یدکی می‌گویند که قطعات خودروهایی که تولیدشان متوقف شده است، از قبل در انبار فروشندگان موجود است اما درمجموع پیداکردن قطعات این خودروها به راحتی نیست و با قیمت‌های گزاف فروخته می‌شوند.

فروشندگان لوازم یدکی می‌گویند که قطعات خودروهایی که تولیدشان متوقف شده است، از قبل در انبار فروشندگان موجود است اما درمجموع پیداکردن قطعات این خودروها به راحتی نیست و با قیمت‌های گزاف فروخته می‌شوند

در حال حاضر درِ صندوق ساندرو به قیمت هشت‌ میلیون تومان، چراغ جلوی آن یک‌میلیون‌و۳۰۰‌هزار تومان، مجموعه فن آن یک‌میلیون‌و۲۰۰‌هزار تومان و دیسک و صفحه آن یک‌میلیون‌و۱۰۰‌هزار تومان در بازار به فروش می‌رسد که به‌سختی یافت می‌شوند و البته پوسته سقف این خودرو هم به هیچ عنوان موجود نیست. قطعات مربوط به جعبه گیربکس این خودروها سخت‌ترین قطعه‌ای است که در بازار می‌توانید پیدا کنید و البته ناچارید آن را به فروشندگان سفارش دهید و حتی چند ماه معطل نیز بمانید.

ال 90 هم یکی دیگر از خودروهایی است که قطعات آن به‌سختی در بازار پیدا می‌شود. در حال حاضر چراغ خطر این خودرو بین 800 تا 900‌هزار تومان قیمت دارد و البته فروشندگان می‌گویند که قطعاتی همچون گلگیر عقب یا درِ صندوق این خودرو به سختی در بازار پیدا می‌شود. همچنین یک دست دیسک و صفحه این خودرو ۲.۵‌میلیون تومان و بلبرینگ کلاچ آن ۸۰۰‌هزار تومان قیمت دارد. درباره لوازم خودروی دانگ فنگ اچ‌سی کراس ایران‌خودرو گفته می‌شود که قطعات موتوری آن در بازار وجود دارد؛ زیرا این خودرو موتورش مشابه پژو 206 تیپ پنج است اما برخی لوازم یدکی آن ازجمله لوازم جلوبندی، چراغ‌ها، در و کاپوت به راحتی پیدا نمی‌شود.

بازار قطعات سایر خودروهای متوقف‌شده هم به همین صورت است و البته قطعات الکترونیک این خودروها نیز جزو قطعاتی هستند که به دشواری پیدا می‌شوند. البته عیرضا نیک‌آیین، رئیس اتحادیه مکانیسین‌های خودرو، هم به «شهروند» می‌گوید که بیشتر قطعات خودرویی که در حال حاضر در بازار پیدا می‌شود، تقلبی است و قطعات اصل به‌ندرت پیدا می‌شود. او می‌گوید که همین موضوع باعث خرابی مجدد خودرو و افزایش تعداد مراجعات رانندگان به مکانیکی‌ها شده است. رئیس اتحادیه مکانیسین‌های خودرو توضیح می‌دهد: «نزدیک به 80‌درصد قطعات یدکی موجود در بازار تقلبی است و البته تشخیص قطعه اصل از تقلبی دشوار است و کار هر کسی نیست.»

دسته‌ها
اقتصاد

روغن صنعتی را به جای روغن زیتون قالب می‌کنند

احمد بلندنظر، رئیس سابق شورای ملی زیتون، در رابطه با این موضوع  به شهروندآنلاین می‌گوید: «روغن زیتون به لحاظ گرانی قیمت باعث ایجاد انگیزه برای سودجویان می‌شود که راه‌های شناسایی روغن زیتون اصل از تقلبی هم دشوار نیست. درصورتی که می‌خواهید تشخیص دهید کدام روغن زیتون تقلبی است، ابتدا باید از خالص‌بودن آن اطمینان پیدا کنید، در این صورت می‌توانید بفهمید که این روغن زیتون در چه درجه‌ای از آن قرار دارد، زیرا استاندارد جهانی روغن زیتون را به چند گروه دسته‌بندی می‌کنند: روغن زیتون فوق بکر، روغن زیتون بکر و معمولی که اگر افراد بتوانند این استانداردها را از بسته‌بندی روغن زیتون مشاهده کنند و تشخیص بدهند، جای نگرانی وجود ندارد.»

او در ادامه توضیح می‌دهد: «سرانه مصرف سالانه روغن زیتون در کشور ما 17-18‌هزار تن است. درصورتی که تولید روغن زیتون در ایران 3 تا 4‌هزار تن بیشتر نیست؛ بنابراین ما‌به‌التفاوت خود را باید از طریق واردات تأمین کنیم، که این واردات از طریق مبادی رسمی گمرک است که همگی ابتدای استانداردبودن آنالیزشده و کیفیت‌شان بررسی می‌شود و سپس وارد کشور می‌شود.»

بلندنظر با اشاره به این‌که واردات روغن زیتون به صورت رسمی جای نگرانی ندارد و باید به موضوع قاچاق آن رسیدگی کرد، در این زمینه توضیح داد: «روغن زیتون‌های تقلبی مربوط به واردات قاچاق است، که نیاز به کنترل دارد. تولیدکنندگان و توزیع‌کنندگان و حتی صاحبان برند‌های روغن زیتون معمولا دست به چنین کاری نمی‌زنند و تنها افراد سودجو که همان قاچاقچیان هستند، از این موقعیت استفاده کرده و روغن زیتون‌های تقلبی را وارد می‌کنند. همچنین با توجه به این‌که واردات ما به صورت قاچاق بوده است، نمی‌توان کنترلی روی این موضوع داشت که هم دولت را متضرر می‌کند و هم ملت را؛ زیرا  از یک‌سو به دولت مالیات پرداخت نمی‌کند و از دیگر سو مردم نمی‌دانند و روغن بی‌کیفیت و تقلبی را گران می‌خرند.»

روغن زیتون خالص را چگونه شناسایی کنیم؟

اما چه راه‌هایی برای شناسایی روغن زیتون اصل از تقلبی وجود دارد. این‌طور که به نظر می‌رسد، راه‌هایی برای شناسایی روغن زیتون اصل وجود دارد. بلندنظر در این زمینه توضیح می‌دهد:  «برای شناسایی این موضوع دو راه وجود دارد؛ یکی ارزیابی آزمایشگاهی، که دو مشکل گرانی و زمانبربودن را نیز دارد و دیگری ارزیابی حسی، که از طریق حواس بویایی، چشایی و بینایی است  که از این طریق می‌توان به اصالت روغن زیتون پی برد.» او توضیح می‌دهد: «برای تشخیص اصالت روغن زیتون یکی آن‌که رنگ روغن زیتون سبز مایل به زرد است، اما این مقوله به تنهایی دلیل بر اصل‌بودن نیست؛ چراکه باید ویژگی‌های دیگر را هم داشته باشد. باید زمانی که روغن زیتون را بو می‌کنید، بوی چمن تازه یا بوته گوجه‌فرنگی تازه را بدهد، اما مهمترین تستی  که از طریق چشایی است، ابتدا باید یک قاشق روغن زیتون در دهان خود بریزید و اجازه بلعیدن ندهید، پس از چند ثانیه که روغن زیتون را بلعیدید، دو اتفاق باید بیفتد؛ یکی این‌که باید تلخ باشد و دیگری آن‌که 10 تا 50ثانیه کام افراد را بسوزاند. این  مقولات در کنار هم نشان‌دهنده روغن زیتون خالص است.»

دسته‌ها
اقتصاد تیتر یک

بازار 800 میلیون نفری برای خودروهای مشترک روسیه، ترکیه و ایران

صنعت خودروی ترکیه صنعتی مبتنی بر مونتاژ است، اما پیشرفت قطعه‌سازی در سال‌های گذشته سبب شده که صادرات ‏این صنعت قابل توجه باشد. خبرگزاری آناتولی پیش از این در گزارشی اعلام کرده است در‌سال ۲۰۱۸ صادرات محصولات ‏صنایع خودروسازی ترکیه به ۳۱.۶‌میلیارد دلار رسیده است و در این میان کشورهای اتحادیه اروپا با ۷۸‌درصد بیشترین سهم را ‏در صادرات ترکیه داشتند.‏ ترکیه در‌سال ۲۰۱۸ به ۸کشور عضو اتحادیه اروپا و ایالات متحده آمریکا به‌طور جداگانه بیش از یک‌میلیارد دلار صادرات ‏خودرو به ثبت رسانده است.‏ و البته لادا روسی هم در کشور تزارها برند پرطرفداری است. یکی از برندهای اصلی خودروساز در روسیه لادا است که ‏صحبت‌های اصلی پیرامون همکاری ایران با روسیه نیز حول این برند مطرح می‌شود. طبق آخرین آماری که منتشر شده تا نیمه ‏سال 2019، لادا توانسته 2 جایگاه را در بین پرفروش‌ترین خودروهای این کشور کسب کند. 2 مدل لادا گرانتا و وستا به ترتیب با ‏فروش 63982 و 55784 دستگاه، پرفروش‌ترین خودروها در روسیه هستند. کیاریو نیز در مقام سوم با میزان فروش 47431 ‏دستگاه قرار دارد.

‎با این وجود، واقعیتی که وجود دارد این است که هم ترکیه و هم روسیه خودروهای خود را تحت لیسانس خودروسازان بزرگ جهان ‏تولید می‌کنند و به آن معنا خودروی ملی ندارند. همین موضوع سبب شده است که کارشناسان خودرو احتمال تأمین قطعه را از این ‏خودروسازان قوی‌تر از تولید خودروهایشان در ایران بدانند. ‏

آیا خودروهای ترکیه و روسیه به ایران می‌آیند؟

برندهای ترکیه و روسی ملی نیست. این نکته‌ای است که کارشناسان خودرو به آن اشاره می‌کنند و می‌گویند احتمال تولید ‏خودروی ترکیه و روسیه در ایران ضعیف است. ‏فربد زاوه، کارشناس صنعت خودرو در این زمینه به شهروندآنلاین می‌گوید: «ترکیه در خودرو‌های سواری، برند ترک و متعلق به ‏خودش ندارد. اما محصولات کشور‌های دیگر در آن‌جا تولید می‌شود که این امکان برای آنها وجود ندارد که تولید خودرو کشور‏های دیگر را به ما واگذار کنند. به همین جهت به نظر می‌رسد که این همکاری بیشتر در حیطه قطعه‌سازی باشد. زیرا ترکیه ‏صاحب شرکت‌های بزرگ خودرو سازی است. البته باید در نظر داشت که بسیاری از همین شرکت‌ها قطعه‌سازی‌شان را در ترکیه انجام می‌دهند.‏»

برندهای ترکیه و روسی ملی نیست. این نکته‌ای است که کارشناسان خودرو به آن اشاره می‌کنند و می‌گویند احتمال تولید ‏خودروی ترکیه و روسیه در ایران ضعیف است

او در ادامه با اشاره به این‌که ترکیه در صنعت خودرو بسیار پیشرفته‌تر از ایران است، در این زمینه توضیح داد: «ترکیه در ‏صنعت خودرو بسیار پیشرفته‌تر از ایران است، زیرا بازار بین تولید داخل و واردات به صورت یکسان برخورد می‌کند. به ‏همین جهت به نظر می‌رسد که قطعه‌سازان عزم همکاری با ایران را دارند. البته باید این نکته را هم در نظر گرفت که چقدر آنها ‏می‌توانند نسبت به تحریم‌های آمریکا مقاومت نشان دهند.»‏

زاوه در ادامه اضافه کرد: «البته باید در نظر داشت که مشکلات خودروسازی ما مربوط به شریک خارجی نیست. مشکلات ما ‏موضع استراتژیکی است که در حوزه خودروسازی و سایر صنایع کشور وجود دارد. این نکته را نباید از یاد برد که جایگزینی برای پراید 5هزار دلاری در هیچ کجا وجود ندارد. ‏همچنین بسیاری از قطعات تولید داخلی ما گران‌تر از قطعات وارداتی است. آن هم قطعات ‌های‌تک هستند که تولید داخلی آن ‏برای ما از وارداتی گران‌تر تمام شده است. البته موضوعی که وجود دارد آن‌که محصولات 4-5هزار دلاری ما محصولات بسیار بی‌‏کیفیتی هستند. اما قطعاتی که دارند از لحاظ کیفیت مناسب هستند به‌طوری که صادرات به کشور‌های اروپایی دارند. اما این‌که ‏سازنده‌های ایرانی می‌گویند قیمت‌های ما مناسب‌تر است به دلیل بی‌کیفیتی قطعه است‎.»

این کارشناس صنعت خودرو در خاتمه با اشاره به پروژه جدیدی که کشور ترکیه در دستور کار خود قرار دارد، ‏توضیح داد: «البته پروژه‌ای در ترکیه وجود دارد که 5 خودروساز بزرگ دنیا با شرکت‌های بزرگ ترکیه در تلاش‌‌اند تا برند ‏ترک را تولید کنند که به نظر می‌رسد چنین معیاری بی‌ربط به این پروژه نباشد که در حوزه خودرو‌های هیبریدی و برقی است. ‏با این حال صنعت خودروی ترکیه درحال آماده‌سازی فضا برای معرفی برند ملی خود به بازارهای جهانی است و احتمالا ‏موضوع همکاری ایران و ترکیه به این پروژه نیز ارتباط پیدا می‌کند‎.»

ساخت خودروی ملی ترکیه به زودی

البته ترکیه تاکنون خودروی ملی نداشته است. با این حال گفته می‌شود که این کشور با پیشرفت‌های چشمگیری که در زمینه ‏تولید خودرو و قطعات خودرو داشته، درحال حاضر با 5کمپانی خودروسازی، برند ملی ترکیه را در زمینه خودرو تولید می‌‏کند و نخستین محصولات خود را تا‌سال 2021 به بازار می‌فرستد.‎ ‎بازار خودروی ترکیه یکی از بزرگترین بازارهای اروپا محسوب می‌شود و خودروسازان مطرحی چون رنو، هیوندای، هوندا، ‏تویوتا، فورد و فیات در این کشور کارخانه تولید خودرو دارند. فروش سالانه خودرو در ترکیه به یک‌میلیون دستگاه می‌رسد و این ‏موضوع باعث شده تا مقامات ترکیه‌ای تصمیم بگیرند از زیر سایه خودروسازان خارجی بیرون آمده و نخستین برند ملی خودروسازی ‏خود را با هدف عرض اندام در بازار اروپا راه‌اندازی کنند‎.

این 5 شرکت خودروسازی شامل شرکت‌های‎ BMC، گروه آناتولی، هلدینگ کراسا، شرکت ترک سل و هلدینگ زورلو درحال ‏حاضر تاسیساتی را با عنوان «اتومبیل ترکیه» تشکیل داده‌اند و انتظار می‌رود نخستین نسخه تولیدی این برند در‌سال 2021 میلادی ‏وارد بازار شود.

خودروهای تولید ترکیه کدامند؟

استان بورسا در غرب ترکیه قطب تولید خودرو در این کشور است و چیزی حدود 50‌درصد خودروهای تولیدی این کشور را به ‏بازار عرضه می‌کند. مهمترین کارخانه‌های خودروسازی ترکیه اویاک رنو، توفاش و کارسان است. شرکت توفاش مدل‌های مختلف اتومبیل‌های شرکت فیات را تحت لیسانس فیات ایتالیا تولید می‌کند. نخستین مدل مونتاژ شده توفاش، ‏مدل فیات ۱۲۴ بود که در ترکیه با نام مُراد ۱۲۴ شناخته می‌شد! از سایر مدل‌های تولید شده در کارخانه توفاش، می‌توان به: فیات ‏آلبیا، فیات سینا، فیات اونو، فیات تمپرا، فیات ۱۳۱، فیات فیوریونو و فیات لینیا اشاره کرد‎.‎

استان بورسا در غرب ترکیه قطب تولید خودرو در این کشور است و چیزی حدود 50‌درصد خودروهای تولیدی این کشور را به ‏بازار عرضه می‌کند. مهمترین کارخانه‌های خودروسازی ترکیه اویاک رنو، توفاش و کارسان است. شرکت توفاش مدل‌های مختلف اتومبیل‌های شرکت فیات را تحت لیسانس فیات ایتالیا تولید می‌کند

کارخانه خودروسازی اویاک رنو، شرکت خودروسازی ترکیه‌ای است که در‌سال ۱۹۶۹ با مشارکت شرکت فرانسوی رنو و ‏شرکت اویاک (صندوق بازنشستگی نیروهای مسلح ترکیه) و یاپی کردی بانک، راه‌اندازی شد. شرکت خودروسازی رنو با در ‏اختیار داشتن ۵۱‌درصد از سهام این شرکت و اویاک با ۴۹‌درصد از سهام آن، بزرگترین سهامداران اویاک-رنو محسوب ‏می‌شوند. در این کارخانه تولید انواع رنو و به‌ویژه مگان رایج است‎.

شرکت خودروسازی فورد اتوسان، شرکت ترکیه‌ای است که سهام آن به‌طور مشترک در اختیار شرکت خودروسازی فورد و شرکت ‏خوشه‌ای کوچ هولدینگ قرار دارد‎. شرکت فورد اتوسان در‌سال ۱۹۵۹ از مشارکت انتفاعی شرکت‌های فورد (به عنوان پشتیبان فنی) و شرکت ترکیه‌ای کوچ هلدینگ ‏‏(به عنوان سرمایه‌گذار) راه‌اندازی شد و درحال حاضر دارای ۴کارخانه مونتاژ خودروهای فورد در کشور ترکیه است‎.

احتمال تأمین قطعه از ترکیه و روسیه بیشتر است

البته به نظر می‌رسد ایران با یکی از شرکت‌های خودروسازی روسی هم مذاکراتی داشته است، اما همچنان مشخص نیست که ‏این شرکت به ایران بیاید یانه! این کارشناس خودرو با اشاره به این‌که قرار برآن بود که شرکت لادا با ایران همکاری داشته ‏باشد. البته به نظر نمی‌رسد که چنین اتفاقی بیفتد، چرا که لادا هم زیرمجموعه رنوی فرانسه است که اگر قرار به همکاری بود با ‏شرکت رنو همکاری انجام می‌شد. همچنین باید در نظر داشت که شرکت‌های اروپایی تابع سیاست‌های کلان خود هستند و نه ‏کشور‌های دیگر. البته به نظر می‌رسد که همکاری در زمینه واردات قطعات ال‌نود صورت بگیرد که تجهیز این قطعات قبلا ‏به شکل‌های دیگری بود.‏

محمدرضا نجفی منش، رئیس انجمن صنایع همگن قطعه‌سازی و کارشناس حوزه خودرو در پاسخ به این سوال که آیا همکاری ‏ترکیه و ایران در زمینه صنعت خودرو محتمل است یا خیر؟ هم گفته است: «ما مذاکرات متعددی با فعالان صنعت خودروسازی در ‏ترکیه داشتیم و اتفاقا ترک‌ها نیز از همکاری با ایران استقبال می‌کنند.»‏ ‏ نجفی منش با اشاره به اشتراکات منطقه‌ای و سیاسی گفت: «ما حتی فراتر از این به موضوع همکاری منطقه‌ای نگاه می‌کنیم. به ‏عنوان مثال پیشنهادی درخصوص همکاری ایران، ترکیه و روسیه در صنعت خودروسازی ارایه کردیم و در صورت انعقاد ‏چنین قراردادی می‌توان خودرویی برای بازاری با جمعیتی نزدیک به ۸۰۰‌میلیون نفر تولید کرد.‏»

دسته‌ها
اقتصاد

نفوذ دستفروش‌های ایرانی به ترکیه و عراق

رضا کامی، رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و ترکیه با تایید این موضوع به شهروندآنلاین می‌گوید که بیشتر آنها صنایع دستی کوچک ایران و به‌ویژه زیورآلات را به خیابان‌های ترکیه می‌آورند و به توریست‌ها می‌فروشند و البته مغازه‌دارهای ترکیه هم از خرید چمدان‌های کوچک دستفروشان ایرانی استقبال می‌کنند، زیرا حالا ریزش ارزش ریال باعث شده کالاهای ایرانی برای آنها ارزان تمام شود. در عراق اما نه‌تنها دستفروشان که کارگران ساختمانی هم از ایران مهاجرت کرده‌اند. کارگرانی که می‌گویند بیشتر از پنج‌سال است در بازار راکد ساخت‌وساز ایران نتوانسته‌اند درآمد کافی داشته باشند. رضا شوکت، رئیس انجمن کارگران ساختمانی به شهروندآنلاین می‌گوید میانگین دستمزد کارگران ساختمانی در ایران تنها 900‌هزار تومان در ماه است، آن هم در صورتی که کار پیدا کنند، اما کارگران ساختمانی در عراق و کشورهای عربی حوزه خلیج‌فارس درآمد خوبی دارند.

اغلب ایرانی‌هایی که برای کارکردن و دستفروشی به عراق می‌روند، از استان‌های غربی هستند. این افراد خودروی خود را که محل خواب و اقامت آنها نیز محسوب می‌شود، کاپوتاژ کرده و با سفر به نقاط مختلف عراق به‌خصوص مناطق توریستی اقلیم کردستان، شروع به فروش اجناس مختلف همچون صنایع دستی، آباژور، تابلوهای دیواری و لوازم جانبی موبایل می‌کنند و با توجه به افزایش روزافزون آنها در عراق به نظر می‌رسد وضع درآمدی خوبی دارند.

ایرانی‌ها در عراق چه کار می‌کنند؟

اغلب ایرانی‌هایی که برای کارکردن و دستفروشی به عراق می‌روند، از استان‌های غربی هستند. این افراد خودروی خود را که محل خواب و اقامت آنها نیز محسوب می‌شود، کاپوتاژ کرده و با سفر به نقاط مختلف عراق به‌خصوص مناطق توریستی اقلیم کردستان، شروع به فروش اجناس مختلف همچون صنایع دستی، آباژور، تابلوهای دیواری و لوازم جانبی موبایل می‌کنند و با توجه به افزایش روزافزون آنها در عراق به نظر می‌رسد وضع درآمدی خوبی دارند.
علی شریعتی، عضو اتاق بازرگانی تهران کاهش تمایل کارفرمایان عراقی برای استخدام کارگر ساده ایرانی را از اصلی‌ترین دلایل افزایش دستفروشان ایرانی در این کشور دانسته و می‌گوید: «در ماه‌های اخیر کارفرماهای این کشور تمایل کمتری به استخدام کارگر ساده ایرانی پیدا کردند که دلایل مختلفی دارد.»
او ادامه می‌دهد: «کارگر ساده باید یک‌سری حداقل‌ها را داشته باشد و آن تسلط بر زبان، آداب و فرهنگ اجتماعی، طرز برخورد مناسب با توریست‌ها که متاسفانه تعداد کمی از افرادی که به‌عنوان کارگر ساده از ایران به این اقلیم رفته‌اند، این شاخص را داشته‌اند. ضمن آن‌که با هجوم افراد متقاضی کار، کارفرماهای عراقی افرادی که تحصیلات دانشگاهی دارند را در اولویت قرار می‌دهند، چون اکثرا این افراد مشخصات فوق را دارند.»
شریعتی با اشاره به این‌که نبودن ساماندهی برای استخدام کارگران ایرانی باعث کاهش استفاده از آنها شده، ادامه می‌دهد: «اکنون کارگران بنگلادشی، فیلیپینی و اتیوپی که توانسته‌اند کارهای خدماتی را قبضه کنند، علاوه بر این‌که به حداقل‌ها راضی هستند، توسط شرکت‌ها و سازمان‌های دولتی کشور متبوع خود ساماندهی می‌شوند. به‌طور مثال مدیر یک هتل ترجیح می‌دهد با یک شرکت فیلیپینی یا بنگلادشی درخصوص استخدام کارگر قرارداد ببندد تا در خیابان‌ها به دنبال افرادی باشد که ضامن مشخصی ندارند. ضمن آن‌که این کارگران شرکتی کاملا آموزش‌دیده هستند و درحال حاضر حداقل حقوق یک کارگر ساده به همراه غذا و جای خواب 500 دلار در ماه است.»

موج مهاجرت کارگران ساختمانی به عراق

کارگران ایرانی در عراق بیشتر مشغول چه کارهایی هستند؟ شریعتی دراین‌باره توضیح می‌دهد: «در کارهای تخصصی ساختمانی به‌طور کامل استادکارهای ایرانی بازار را قبضه کرده‌اند، به‌طور مثال یک گچ‌کار یا سنگ‌کار ایرانی حداقل روزی 25‌هزار دینار یا 250‌هزار تومان دریافت می‌کند که در صورت رونق کار ساختمانی در ایران باز هم چنین رقمی به یک استادکار پرداخت نمی‌شد.»
او ادامه می‌دهد: «ما امیدواریم با توجه به حضور گسترده نیروی کار ایرانی در این کشور، سفارت ایران برای حمایت از این قشر تمهیدات ویژه‌ای اتخاذ کند، چون گزارش‌های زیادی از سوءاستفاده از کارگران ایرانی داریم، زیرا کارفرماهای عراقی با سوءاستفاده از احساسات مذهبی به کارگران رقم پایین‌تری پرداخت می‌کنند و در ازای آن برای آنها هر روز سرویس زیارت کربلا یا نجف می‌گذارند یا این‌که اخیرا کارفرماهای عراقی و ایرانی به کارگران دیگر دلار نمی‌دهند و به صورت ریال با آنها توافق می‌کنند.»

افزایش حضور دستفروشان ایرانی در ترکیه

علاوه بر عراق، کشور ترکیه هم این روزها یکی از مقاصد ایرانی‌های دستفروش است. رضا کامی، رئیس اتاق مشترک ایران و ترکیه درباره حضور دستفروشان ایرانی در ترکیه به شهروندآنلاین می‌گوید: «در ماه‌های اخیر حضور دستفروشان ایرانی در کشور ترکیه افزایش چشمگیری داشته است. آنها اغلب به فروش صنایع دستی‌ ایرانی که آنها را با چمدان وارد می‌کنند، می‌پردازند و اتفاقا درآمد خوبی هم دارند. اغلب مشتریان کالاهای دستفروشان ایرانی در ترکیه هم توریست‌ها هستند که از صنایع دستی‌ تولید ایران استقبال می‌کنند و آنها را با قیمت‌های خوبی می‌خرند. کاهش ارزش پول ایران از مهمترین دلایل افزایش دستفروشی در کشورهایی مثل ترکیه شده و همین موضوع روی افزایش تعداد مهاجران ایرانی حاضر در ترکیه تاثیرگذار بوده است.»

دسته‌ها
اقتصاد

خودرو دوباره صعودی شد

دیروز گزارشی از جدیدترین قیمت خودروهای صفر کیلومتر پرتیراژ داخلی در بازار منتشر شد که براساس آن اغلب محصولات سایپا تا سقف یک‌میلیون افزایش داشته‌اند. براساس این جدول در بین خودروهای پرتیراژ، قیمت محصولات سایپا به جز ساینا اتوماتیک در بازار بین ۵۰۰‌هزار تومان تا یک‌میلیون تومان افزایش داشته و قیمت باقی خودروهای پرتیراژ داخلی ثابت مانده است. این درحالی است که ماه‌هاست مسئولان وعده کاهش قیمت خودرو و ترکیدن حباب قیمت‌ها را می‌دهند اما هنوز که هنوز است نه‌تنها کاهشی رخ نداده بلکه شاهد افزایش قیمت‌ها هستیم.

تولید خودرو نصف شد

تولید انواع خودرو در مردادماه امسال نسبت به مردادماه ‌سال قبل نزدیک به 50‌درصد کاهش یافت. این درحالی است که وزیرصنعت بارها وعده افزایش تولید خودرو را داده بود. در مردادماه، تولید محصولات ایران‌خودرو با کاهش 58.7‌درصدی نسبت به مرداد 97 روبه‌رو شد و به عدد 17‌هزار و 240 دستگاه رسید و به این ترتیب در مردادماه تولید هیچ محصول دیگری به جز سواری در این گروه خودروسازی صورت نگرفته است.
سایپا هم در مردادماه امسال نسبت به ‌سال گذشته افت 23.4‌درصدی داشته است. سایپا در مردادماه امسال 27‌هزار و 211 دستگاه انواع خودرو تولید کرد که شامل 24‌هزار و 175 دستگاه سواری و 3036 دستگاه وانت بوده است. تولید سواری در سایپا طی مرداد امسال افت 26.1‌درصدی را تجربه کرده است. بررسی وضع تولید انواع خودرو در گروه سایپا نیز نشان می‌دهد طی 5ماهه ابتدای امسال در این گروه خودروساز افت 28.5‌درصدی تولید انواع خودرو اتفاق افتاده است.

چرا خودرو دوباره گران شد؟

حسین اردوخانی، رئیس سابق اتحادیه نمایشگاه‌داران اتومبیل درباره دلایل افزایش قیمت خودرو به «شهروند» می‌گوید: «بازار خودرو روزهای خوبی را سپری نمی‌کند. از وقتی که واردات خودرو متوقف شد و حجم تولید هم کاهش پیدا کرد، طبیعی بود که قیمت خودرو نه‌تنها کاهش پیدا نکند، بلکه بالاتر هم برود. در واقع انتظار برای ارزان‌شدن خودرو انتظار معقولی نبود، چون همزمان با کاهش تولید، تقاضای مردم هم کاهش پیدا کرد، چون در این میان فقط به مصرف‌کننده فشار وارد شد. قدرت خرید مردم کم شد و خودروسازها نه می‌توانستند تولید را بالا ببرند، نه برایشان صرفه داشت قیمت‌ها را کاهش بدهند، به همین دلیل مردم دیگر نمی‌توانند خودرو بخرند.»
اردوخانی با اشاره به این‌که جلوگیری از واردات خودرو روی قیمت خودروهای داخلی تأثیر داشته، می‌گوید: «یکی از دلایلی که باعث بالارفتن قیمت خودروهای داخلی شد، جلوگیری از واردات بود. وقتی واردات خودرو‌هایی با حجم سیلندرهای پایین متوقف شد، قیمت خودروهای داخلی از کنترل خارج شد. در واقع از وقتی که جلوی ثبت‌سفارش واردات خودروهای خارجی گرفته شد، بازار خودروی داخلی هم به هم ریخت، درآمد گمرک کاهش پیدا کرد و داخلی‌ها قیمت‌ها را بالا بردند، چون فکر می‌کردند تحت هرشرایطی خودروهایشان به فروش می‌رود اما این اتفاق رخ نداد و بازار خودروی داخلی مشتریان خود را هم از دست داد.»